forumAuPair.pl - Świat Operek

Myslalam ze jakos sie obejde i nie bede o tym pisac,ale musze bo mam wrazenie ze wszyscy uwazaja moj pomysl wyjazdu za totalnie porabany i juz wroza mi niepowodzenie na linii calego zycia!!!

Wiec pytam bo juz nie mam sama sily JAK SOBIE PORADZIC Z ZYCZLIWYMI I ICH RADAMI??????????????????

Jak sie nie dac zlym mysla ze to cale przedsiewziecie nie ma sensu w momencie gdy jeszcze nie podjelam ostatecznej decyzji???

Jak zatkac sobie uszy,odizolowac sie o swiata i zdobyc sile do walki o swoje marzenia!!!

Czy wyplakac sie w poduszke to dobry pomysl???

Orajt - jadę...! To znaczy za nie cały miesi?c... To znaczy dokładnie 23 sierpnia wylot z Pyrzowic.

...i pomy?leć, że jeszcze rok temu byłam największa przeciwniczk? wyjeżdżania z kraju i gdy po skończeniu studiów znajomi na potęgę emigrowali w "modnych" kierunkach - London, Dublin - to zarzekałam się, ża ja NIGDY, że to nie dla mnie...



A teraz proszę! Wszystko wydarzyło się tak szybko i tak niespodziewanie... I wogóle tego nie planowałam. Owszem, Francja od dawna mi się po nocach ?niła... Ale co innego dwutygodniowy obóz nad Morzem ?ródziemnym, czy wycieczka do Paryża... A co innego wyjazd prawie na rok!

Skończyłam studia, obrobniłam się na pi?tkę i spokojnie pracowałam sobie w przedszkolu. Co nie było szczytem moich marzeń - wiedziałam to już kończ?c studia (zaczynaj?c pedagogike przedszkoln? i wczesnoszkoln? byłam przekonana że TO wła?nie moje powołanie... :wink: ). Ale z braku laku i kit dobry - no i staż zaliczony.

Aż pewnego dnia natknęłam się na pewne małe, niewinne ogłoszenie w necie........



Wiedziałam dobrze co to takiego au pair, zawsze jednoznacznie kojarzyło mi się z ukochan? Francj?. Nie raz my?lałam o takim wyjeżdzie... ale czysto teoretycznie :wink: Kończ?c francuskojęzyczne liceum - my?lałam o tym... ale od razu dostałam się na "upragnione" studia. Na studiach nie raz widziałam ogłoszenia - ale szkoda zostawiać tak? fajn? grupę na rok... Po studiach - ja nie wyjadę, bo mam tu za dużo znajomych, przyjaciół, pewne zobowi?zania, pewne możliwo?ci....



Nie pamiętam już dokładnie, kiedy zaczęłam wymieniać maile z Asi?, au pair z małej miejscowo?ci pod Paryżem... I z mał? Marie... Potem już były zdjęcia Marie i jej dwóch braci bliźniaków, maile z rodzicami... Na dobra sprawę decyzje podjęłam w ci?gu dwóch dni. Bardzo spontanicznie (jak większo?ć moich decyzji...), siedz?c przed komputerem - wystukałam w końcu: "TAK! Chcę jechać!" - choć wła?ciwie tak na prawdę sama nie wiedziałam, czy chcę i co to tak na prawdę oznacza... Nikt nie wiedział o moich planach. Ani znajomi, ani rodzice, ani dyrekcja przedszkola... Nie mogli wiedzieć, bo ja sama tego nie planowałam - po prostu postanowiłam. I już Zreszt? "bez planów życie - to cały mój plan" - oto moja dewiza życiowa :wink:



A w międzyczasie mój młodszy brat wyci?ł mi numer i pierwszy zawin?ł manatki - i teraz "kosi pieni?dz" w Birmingham. No i to jest dla wszystkich logiczne - pracuje i co? z tego ma. A co ja będę miała z tego mojego wyjazdu...?? Bo przecież nie kasę... Tylko się garba dorobię opiekuj?c się francuskimi trojaczkami - oto stanowisko większo?ci otoczenia. Zreszt? chyba doskonale to znacie...

A ja na to dumnie odpowiadam - poradziłam sobie przez cały rok z band? 4-latków w przedszkolu - poradzę sobie z trojaczkami. Doszlifuję na maksa język. Nie zarobię kokosów - ale i tak więcej niż w przedszkolu!



...no więc - jadę...

Mam pytanie odnosnie Mother help w Ilandii. Biura oferuja tam ok. 1000 euro/ miesiac. Czy ktos z Was byl na Mothers help i czy rzeczywiscie dostaje sie tak wysokie kieszonkowe?

Witam wszystkich forumowiczów :!:

Moja kariera jako Au Pair jest już niektórym znana...chyba przez te moje problemy z rodzink? no i z Air Poloni?,hehe

Ale nie o tym chce tu pisać.Tamten rozdział życia jest już zamknięty i zaczynam nowy...

Otóż 11 lipca stanę się po raz drugi Au Pair(pomijaj?c weekendowe bycie Au Pair w czerwcu) i to nie w Londynie,jak zawsze sobie wmawiałam ale w odległej Szkocji.Rodzinkę znalazłam przez neta,będę się opiekować 6-letni? dziewczynk?.Bilet już mam w ręku,to wła?nie rodzinka mi go kupiła z czego jestem bardzo zadowolona bo wiadomo,że studentowi każdy grosz miły,hehe.Hosta wydaję się być w porz?dku,ale każdy jest na pocz?tki milusi i dopiero potem wszystko wychodzi na jaw.Troszkę się obawiam wyjazdu z tego powodu,iż Host jest ci?gle nieobecny a to kojarzy mi się z poprzednim pobytem u samotnej matki...no ale jeszcze tam nie jestem i wszystko może okazać się w porz?dku.Tak? mam nadzieję

Będę starać się opisywać moj? histrię do?ć szczegółowo i mam nadzieję,ze będzie się ona przyjemnie czytać.A na razie uciekam zakuwać do egzaminu.Zostały mi jeszcze dwa i koniec sesji

merhaba (czesc) mam 22 lata i jestem au-pair od 2 tygodni w tym pieknym kraju jakim jest Turcja.Poznalam rodzinke przez internet no i musze sie pochwalic ze nie trafilam najgorzej,mlode malzenstwo z duzym poczuciem humoru a ich coreczka kochana.Wow az trudno mi uwiezyc ze tam o niej powiedzialam bo przed wyjazdem bylam przekonana ,ze tak za bardzo za dziecmi to nie jestem ,ale poswiece sie zeby troche zwiedzic i spotkac sie z internetowym kolega, przez ktorego tak naprawde zaczelam sie interesowac Turcja.Jezyk turecki jest mi zupelnie obcy ,ale nauczylam sie kilku zwrotow,slow zeby mnie dziwczynka rozumiala,z rodzicami rozmawiam po angielsku.Klopot w tym ze zwiedzajac miasto samemu czasem trudno znalezc osobe ktora zna angielski No coz moze szczescia nie mialam.

jesli macie jakies pytania z chcia sie podziele informacjami.

Prosze w tym temacie podawac swoje adresy fotologow.

Zawsze do kazdego co nie wejde to inne osoby w ulubionych i nie moge sie polapac kto w koncu zdjecia ma a kto nie.

Wiem, ze w ktoryms temacie na pewno podawalyscie ale to jest jeden wielki balagan...

Witajcie,

nazywam sie Magda, mam 20 lat i mieszkam we Wroclawiu. Wlasnie zaliczylam sesje i zakonczylam tym samym 1 rok dziennikarstwa. Za tydzien rozpoczynam nowy rozdzial w moim zyciu -bede operka w USA, w stanie Virginia, w miejscowosci Virginia Beach.



Zaczelo sie banalnie -kilka miesiecy temu cos mi strzelilo do glowy i postanowilam wyjechac...Marzyly mi sie wielkie przygody, chcialam przezyc cos niesamowitego...W miedzyczasie zdazylam sie zakochac.... :wink: odnalazlam tez prawdziwych, najwspanialszych przyjaciol..., polubilam moja uczelnie...Pokochalam tak bardzo caly ten

moj wlasny swiat, ze nie wiem czy jestem w stanie tak po prostu z niego zrezygnowac i przede wszystkim czy chce z niego zrezygnowac



Ale chyba nie ma juz odwrotu...Moze nie bedzie tak strasznie?? Trzymajcie kciuki bo nigdy wczesniej nie bylam operka a moje dosw w pracy z dziecmi tez nie jest zbyt duze...Pomijajac juz w ogole to jak strasznie bede tesknic i plakac no ale....nikt nie mowil ze bedzie latwo :wink:



Mam nadzieje ze bedziecie mnie czytac pozdrawiam serdecznie!!

Magda, Madzia, w necie maada

Hmm no i mysle, że czas by tu zacz?ć pisac własn? historie. Mam na imie Magda( co wcze?niej już pisał?m, ale nie wszyscy mog? pamietać;P), no i mieszkam w okolicach Opola. 10 lipca wybieram się do usa aby rozpocz?c swoja opersk? przygode;>. Wybieram sie do słonecznej, pieknej i pogodnej Kaliforni, a dokładnie do San Jose(wcze?niej napisałam San Ramon przez pomyłke, więc zmieniam) koło San Fransisco. Rodzinka się narazie wydaje spoko, ale dobre jest to, że będe się zajmować tylko jednym dzieckiem(chłopczyk 2 latka), co tu się raczej za często nie zdarza. Przede mn? jeszcze tylko wizyta w konsulacie w Krakowie została.... jade w poniedziałek na 14.30 więc prosze bardzo mocno kciuki trzymać, bo się boję jak cholera 8O . Jakbym nie dostała wizy to troszke całe moje plany na najblizszy rok legły by w gruzach... no ale się zobaczy. Ja tam będe dobrej my?li . No to chyba wystarczy na pocz?tek.... pozdrówka.... ciał 8)

jestem w programie au pair i chcialabym sie dowiedziec prawde o tym czy jesli zrezygnuje z programu to moja wiza tez zostaje uniewazniona, czy wiza jest wazna tak czy inaczej do daty ktora jest wbita w paszporcie?

no i przyszla kolej na moja historie

w tamtym roku wyjezdzalam tylko na summer wiec nie pisalam (ale jak kogos interesuje to wszystko mozna znalezc na http://aupair.no-ip.info//forum/viewtopic.php?t=2304), ale teraz biore sie do roboty hehe.



pisalam, ze wybieram so znowu do uk, znalazlam rodzinke, kupilam bilet na 18 czerwca... ale sobie pomyslalam, ze przeciez bede miala prawie miesiac wolny, po co wiec siedziec w domu? pozmienialam profile i w srode odezwala sie do mnie rodzinka. z niemiec. tak jak chcialam hihi wiem, ze to nieprawdopodobne, ale jak bylam w tamtym roku w sheffield to sobie wymyslilam, ze chcialabym byc operka w niemczech. ale na krotszy czas. no i prosze! udalo sie. z rodzinka dopasowalismy sie swietnie, bo ja jestem dostepna 3 tygodnie i oni akurat na tyle szukali, bo 17 czerwca kolejna au pair do nich przyjezdza. wiec... we wtorek jade do hamburga! hepi



tylko rodzinka oczywiscie mi dym tu robi... jak zwykle. tak jak pisalam na flogu, dla mnie wszystko jest proste, jasne a oni musza wszystko kompliowac, utrudniac i niewiadomo co jeszcze! ehhh...



i jeszcze oczywiscie reklama mojego fotologa :wink:

www.fotolog.com/yoanna



pozdrawiam wszystkich