Europejska Konwencja Kulturalna

Dz.U.90.8.44 - tekst pierwotny

Dz.U.90.8.44

EUROPEJSKA KONWENCJA KULTURALNA

sporz?dzona w Paryżu dnia 19 grudnia 1954 r.

(Dz. U. z dnia 12 lutego 1990 r.)



W imieniu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

PREZYDENT

POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ

podaje do powszechnej wiadomo?ci:



W dniu 19 grudnia 1954 r. została sporz?dzona w Paryżu Europejska konwencja kulturalna w następuj?cym brzmieniu: EUROPEJSKA KONWENCJA KULTURALNA



Rz?dy, sygnatariusze niniejszej konwencji, będ?ce członkami Rady Europy, uważaj?c, że celem Rady Europy jest osi?gnięcie większej jedno?ci jej członków, aby między innymi chronić i realizować ideały i zasady, które stanowi? ich wspólne dziedzictwo; uważaj?c, że osi?gnięcie tego celu byłoby ułatwione przez lepsze wzajemne zrozumienie między narodami Europy; uważaj?c, że dla tych celów poż?dane jest nie tylko zawieranie dwustronnych umów kulturalnych pomiędzy członkami Rady, lecz również prowadzenie polityki wspólnych działań maj?cych na celu ochronę i popieranie rozwoju kultury europejskiej; podj?wszy postanowienie o zawarciu ogólnej Europejskiej konwencji kulturalnej, która ma na celu popieranie w?ród obywateli wszystkich krajów członkowskich i innych państw europejskich, które zechc? przyst?pić do tej konwencji, studiów nad językami, histori? i cywilizacj? innych narodów oraz cywilizacji wspólnej dla nich wszystkich; uzgodniły, co następuje:



Artykuł 1

Każda z Umawiaj?cych się Stron podejmie odpowiednie kroki w celu ochrony i popierania rozwoju jej narodowego wkładu do wspólnego dziedzictwa kulturalnego Europy.



Artykuł 2

Każda z Umawiaj?cych się Stron w miarę możliwo?ci będzie:





zachęcać swych obywateli do studiów nad językami, histori? i cywilizacj? innych Umawiaj?cych się Stron oraz udostępni ?rodki tym Stronom w celu popierania tych studiów na jej terytorium oraz

czynić starania w celu popierania studiów nad jej językiem lub językami, histori? i cywilizacj? na terytorium innych Umawiaj?cych się Stron oraz udostępni ?rodki obywatelom tych Stron, umożliwiaj?ce im prowadzenie takich studiów na jej terytorium.





Artykuł 3

Umawiaj?ce się Strony będ? się wzajemnie konsultować w ramach Rady Europy, aby podejmować zgodne działania w zakresie popierania działalno?ci kulturalnej, będ?cej przedmiotem ogólnoeuropejskiego zainteresowania.



Artykuł 4

Każda z Umawiaj?cych się Stron będzie, w miarę możliwo?ci, ułatwiać poruszanie się i wymianę osób oraz obiektów o warto?ci kulturalnej, aby umożliwić realizację art. 2 i 3.



Artykuł 5

Każda z Umawiaj?cych się Stron uzna obiekty o europejskiej warto?ci kulturalnej znajduj?ce się w jej dyspozycji za integralne czę?ci wspólnego dziedzictwa kulturalnego Europy, podejmie odpowiednie kroki dla ich ochrony i zapewni do nich wła?ciwy dostęp.



Artykuł 6

Propozycje na temat stosowania postanowień niniejszej konwencji oraz kwestie dotycz?ce jej interpretacji będ? rozważane podczas posiedzeń Komitetu Ekspertów Kulturalnych Rady Europy.

Państwo nie będ?ce członkiem Rady Europy, które przyst?piło do niniejszej konwencji zgodnie z postanowieniami ust. 4 art. 9, może wyznaczyć swego przedstawiciela lub przedstawicieli w celu uczestniczenia w posiedzeniach, o których mowa w poprzednim ustępie.

Wnioski ustalone na posiedzeniach, o których mowa w ustępie 1 niniejszego artykułu, będ? przedłożone w formie zaleceń Komitetowi Ministrów Rady Europy, o ile nie będ? to decyzje pozostaj?ce w kompetencji Komitetu Ekspertów Kulturalnych w sprawach o charakterze administracyjnym, które nie poci?gaj? za sob? dodatkowych wydatków.

Sekretarz Generalny Rady Europy poinformuje członków Rady i Rz?d każdego Państwa, które przyst?piło do niniejszej konwencji, o istotnych dla nich decyzjach, które mog? być podjęte przez Komitet Ministrów lub Komitet Ekspertów Kulturalnych.

Każda z Umawiaj?cych się Stron powiadomi we wła?ciwym trybie Sekretarza Generalnego Rady Europy o podjętym przez ni? działaniu w celu zastosowania postanowień niniejszej konwencji zgodnie z decyzjami podjętymi przez Komitet Ministrów lub Komitet Ekspertów Kulturalnych.

Je?li niektóre propozycje dotycz?ce zastosowania niniejszej konwencji spotkaj? się z zainteresowaniem jedynie ograniczonej liczby Umawiaj?cych się Stron, to mog? być one dalej rozpatrywane zgodnie z postanowieniami artykułu 7, pod warunkiem że ich wykonywanie nie poci?gnie za sob? wydatków ponoszonych przez Radę Europy.



Artykuł 7

Jeżeli dla realizacji celów niniejszej konwencji dwie lub więcej Umawiaj?cych się Stron zechce zorganizować inne posiedzenia w siedzibie Rady Europy niż okre?lone w ust. 1 art. 6, Sekretarz Generalny Rady udzieli im ż?danej pomocy administracyjnej.



Artykuł 8

Żadne postanowienie niniejszej konwencji nie będzie miało wpływu na:

postanowienia istniej?cej dwustronnej konwencji kulturalnej, podpisanej przez któr?kolwiek z Umawiaj?cych się Stron, ani nie będzie stanowić przeciwwskazania do zawarcia takiej konwencji przez te Strony;

obowi?zek podporz?dkowania się osób prawom i przepisom obowi?zuj?cym na terytorium każdej z Umawiaj?cych się Stron, dotycz?cych wjazdu, pobytu i wyjazdu obcokrajowców.



Artykuł 9



Niniejsza konwencja będzie otwarta do podpisu dla członków Rady Europy. Będzie ona ratyfikowana, a dokumenty ratyfikacyjne zostan? złożone u Sekretarza Generalnego Rady Europy.

Po złożeniu dokumentów ratyfikacyjnych przez trzy Rz?dy będ?ce sygnatariuszami niniejszej konwencji, będzie ona obowi?zywać w stosunkach pomiędzy tymi Rz?dami.

W wypadku Rz?du sygnatariusza niniejszej konwencji, który j? będzie ratyfikował w następnej kolejno?ci, wejdzie ona w życie w dniu złożenia jego dokumentu ratyfikacyjnego.

Komitet Ministrów Rady Europy może podj?ć w drodze głosowania jednomy?ln? decyzję o zaproszeniu - na zasadach i warunkach, jakie uzna za stosowne - dowolnego państwa europejskiego nie będ?cego członkiem Rady do przyst?pienia do niniejszej konwencji. Państwo, które otrzyma takie zaproszenie, może przyst?pić do konwencji po złożeniu dokumentu przyst?pienia u Sekretarza Generalnego Rady Europy. Przyst?pienie będzie się liczyć od daty przyjęcia tego dokumentu.

Sekretarz Generalny Rady Europy powiadomi wszystkich członków Rady Europy oraz każde przystępuj?ce państwo o złożeniu wszystkich dokumentów ratyfikacyjnych i dokumentów przyst?pienia.



Artykuł 10

Każda z Umawiaj?cych się Stron może okre?lić terytoria, na których postanowienia niniejszej konwencji będzie się stosować, po zwróceniu się do Sekretarza Generalnego Rady Europy z o?wiadczeniem podanym następnie przez niego do wiadomo?ci wszystkich pozostałych Umawiaj?cych się Stron.



Artykuł 11



Każda z Umawiaj?cych się Stron może wypowiedzieć niniejsz? konwencję w dowolnym czasie po upływie pięciu lat od jej wej?cia w życie poprzez powiadomienie na pi?mie wystosowane do Sekretarza Generalnego Rady Europy, który poinformuje o tym pozostałe Strony.

Takie wypowiedzenie wejdzie w życie dla zainteresowanej Strony sze?ć miesięcy po dacie przyjęcia go przez Sekretarza Generalnego Rady Europy.

Na dowód czego, niżej podpisani, zaopatrzeni w odpowiednie pełnomocnictwa swoich rz?dów, podpisali niniejsz? konwencję.

Sporz?dzono w Paryżu dnia 19 grudnia 1954 r. w językach angielskim i francuskim, przy czym oba teksty maj? jednakow? moc prawn?, w jednym egzemplarzu, który będzie przechowywany w archiwum Rady Europy. Sekretarz Generalny przekaże uwierzytelnione odpisy każdemu z Rz?dów sygnatariuszy i Rz?dów przystępuj?cych.



Po zaznajomieniu się z powyższ? konwencj? w imieniu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej o?wiadczam, że:

została ona uznana za słuszn? zarówno w cało?ci, jak i każde z postanowień w niej zawartych,

Polska Rzeczpospolita Ludowa postanawia przyst?pić do tej konwencji,

będzie ona niezmiennie zachowywana.





Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęci? Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.



Dano w Warszawie dnia 16 października 1989 r.