Wypalenie au pairowe

Czy to tylko ja czy Wy też czujecie się "wypaleni zawodowo"?

Ja miałam super rodzinkę, ale zachciało mi się West Coast i trafiłam do takiej, której nie lubię... Najchętniej wróciłabym do poprzedniej, ale już pozamiatane.

I czuję, że już nie mam siły zajmować się dziećmi czyimiś tak full time. Mam dość...

Wy też tak się czujecie?

a który raz jesteś au pair?

moja Droga! zaraz będzie rok szkolny i Ci się polepszy!!!!!!!

Zawsze możesz przyjechać na East Baya ;p ;p ;p

Wiem o czym mówisz też tak czasem mam, mówiąc szczerze zależy od nastroju, (ehh hormony ) mianowicie są dni, kiedy ciesze się, że tu jestem, nie ma tylu problemów co w Polsce, z drugiej strony są jednak dni, kiedy wszystko mnie irytuje. Kiedy mam ochotę krzyczeć, że nie jestem sprzątaczką i czuję się niedoceniona, irytuje mnie fakt, że doświadczenie, cv, edukacja etc. stoi w miejscu, ale tak sobie wybrałam, nikt mnie nie zmuszał do bycia au pair

a macie takie coś jak przywiązanie do rodzin? kurcze ja jestem bardzo emocjonalna...

dziweczyny, dzięki, że się podzieliłyście swoimi odczuciami. Patty ja mam dokładnie tak samo. Czasem cieszę się, że tu jestem i że nie mogło być lepiej, a czasem mam ochotę zostać w łóżku i dobija mnie fakt, że moja bogata rodzinka traktuje mnie jak sprzątaczkę. Macie jakieś sposoby na te momenty, w których jest ciężko?

ja też się powoli "wypalam", do tego doszły jeszcze problemy zdrowotne, eh życie au pair nie jest łatwe

witam, chcialabym pociagnac ten temat dalej, ale moze troche ciut innym kierunku..

czy czujecie się szczęśliwe jako aupair? dla mnie nigdy nie będzie to jak w normalnej rodzinie, nie czuję się tu dobrze, mimo mojej chęci z integracją z rodziną (są naprawdę mili i nie moge nic zarzucić), gdy wracają z pracy, zamienią sympatycznie dwa trzy zdania i robią coś między sobą, a ja czuję się niezręcznie. Niezręczność towarzyszy mi kazdego dnia. brakuje mi Polski, mojej rodziny.... przyjaciol...

Niezręczność owszem. Ale odsuwam od siebie od razu takie myśli dzięki świadomości... ich ŚWIADOMEGO wyboru poza tym w mojej rodzinie jestem trzecią Au Pair, więc myślę, że są przyzwyczajeni.
 
Ja stosuję ,,taktykę" bardzo prostą ;p nie narzucam im się, zapraszają mnie to idę, czasem odmówię, gdy przemknie mi przez myśl, że zapraszają jedynie z grzeczości(da się to wyczuć). Daje to obustronną swobodę.

Ja w domu nic nie mogę robić, na nic mi nie pozwalają. Ogólnie jest do d.upy i się zastanawiam czy nie zwiać do Polski... Ale moja sąsiadka się wyprowadza i szuka aupair, a ja lubię jej dzieci, one lubią mnie, sąsiedzi też mnie lubią, może mnie wezmą... Chociaż mam problem - oni są bardzo dobrymi przyjaciółmi z moimi Hostami i się zastanawiam, czy sąsiadka nadwyrężyłaby przyjaźń z nią dla mnie...