Introduce yourself czyli kilka slow o nas : )

Dominika od niecałego tygodnia operka a Bad Libenzell k. Stuttgardu/ Pforzheim.

Dwójka chłopców 4 i 7 lat dwójęzyczni (angielski(taki jak ja) i niemiecki) .

Pierwsze 4 dni za mną na razie jest calkiem dobrze tylko to dziura straszna i zostaje mi tylko nauczyć sie w końcu niemieckiego.

Spragniona jakiejś bratniej duszy

a jak długo tam będziesz?

Cześć dziewczyny i chłopaki! Jak większość z was- czytam od jakiegoś czasu, przyszedł czas na coming out Od poniedziałku mam otwarty profil w APIA i nerwowo sprawdzam meila zamiast pisać swoją pracę magisterską. Mam nadzieję, że po nowym roku wyjadę do Stanów. Chociaż, oczywiście, mam maaaasę stresów z tym związanych. Choćby ten "najbliższy", czyli ewentualna rozmowa przez telefon z hostami.

Już od jakiegoś czasu czytam forum, więc również wypadałoby się przedstawić, także witam

Mam na imię Justyna, lat 18 tegoroczna maturzystka. Od małego moim marzeniem było mieszkanie w Holandii, także po maturze zamierzam tam studiować, wynikł jednak mały problem polegający na niezbyt dostatecznej znajomości języka, wtedy wpadł mi do głowy pomysł au pair o którym myślałam już wcześniej. Dla mnie same plusy, uwielbiam dzieciaki - sama w domu mam 1,5 roczną siostrę, nauka języka ( mam nadzieje darmowa ) przebywanie z ludźmi i mieszkanie w moim ulubionym kraju na świecie zamierzam wyjechać do Arnhem lub Nijmegen ( w Arnhem mieszka mój chłopak, w Nijmegen chcę studiować ) jeszcze niewiem czy z pomocą agencji czy poradzę sobie sama, narazie próbuje sama Pozdrooowionka

Hello :-) Angelika, latek 22. Właśnie minęły 3 tygodnie,odkąd przebywam w UK, a dokładniej w Smarden (okolice Londynu). Pod opieką mam 4 i 6- latkę. Zapewnienia hostki, że nie będę miała z nimi problemów wychowawczych nie bardzo się sprawdziły, ale póki co dzielnie daję radę... jakoś 8O Ogólnie na rodzinkę narzekać nie mogę, jestem ich pierwszą au pair. Z hostką można normalnie pogadać i miło spędzić czas na pogawędkach, gdy dzieciaki są w szkole.

Decyzja o wyjeździe do Anglii i zostaniu au pair była dość spontaniczna, a nawet bardzo... Ale na dzień dzisiejszy niczego nie żałuję.

Pozdrawiam wszystkich!

Witajcie au perki. Bardzo mi miło gościć na łamach tego forum. Czytam wasze posty szczególnie namiętnie, bo planuję z początkiem 2012 roku spróbować swoich sił w USA. Oczywiście jestem pełna obaw, ale i tak przeważa entuzjazm. Chciałabym mieć trochę szczęścia, i trafić do jakiejś ciekawej rodziny. Wiem, że wielu z Was, zdecydowało fantastycznie, czego szczerze wam gratuluję, i odrobinkę zazdroszczę.



Myślę o tych wszystkich osobach, których nie poznam, jeśli nie wyjadę. O angielskim, którego będę się ciągle uczyć, ale nigdy nie będzie dość dobry w konwersacji. Myślę o miejscach które zobaczę/zwiedzę, i chwilach zarówno dobrych jak i złych. Bo ponoć porażki czasem są równie pożyteczne co sukcesy, dlaczego więc miałabym tego nie posmakować? A może nie ma się o co martwić?



Wybrałam agencję Prowork. Z waszych komentarzy wiem, iż cieszy się zarówno dobrą jak i złą sławą. Będę wdzięczna za wszelkie porady, jeśli takowych będziecie łaskawe mi udzielić.



Pozdrawiam, Karolina

Ja też coś napiszę w końcu.

Agnieszka - tak mi dali rodzice na imię, jednak wszyscy mówią mi Aguta

Mieszkam w sporym mieście, które zwie się Wrocław

Kilka lat temu jako gówniara ( dalej nią jestem ) szukałam dorywczej pracy w hufcu no i natknęłam się na ulotkę Au pair, pamiętam jak dziś było to CC, różowe jak zawsze

Jakieś 2 miesiące temu pod wpływem silnie negatywnych emocji, chęcią usamodzielnienia się końcu, postawienia na swoim szukałam sposobów wyrwania się stąd no i ta-daaaa.

Co prawda w domu już jest okej i powodów do wyjazdu tego rodzaju nie mam, właściwie jest kilka osób które mnie zatrzymują, ale chęć dalej jest i zdania nie zmienię!

Od dawien dawna marzyłam o USA po prostu zawsze. To mnie na maksa przyciąga, mam nadzieję, że jak już tam będę to nie zachłysnę się tym i nie zapomnę o dzieciach

Wszystkim znajomym polecam ten program, bo to ogromna możliwość jak sami wiecie.

Aha, no i rocznik 93 czyli matura w tym roku, taaa :] i wyjechać planuję mniej więcej od maja do lipca, mam ochotę na Kalifornię, Florydę ( Miami beach ) ewentyalnie Nowy Jork - tak jak wszyscy

Także tyle o mnie i pozdrawiam was przyszli i teraźniejsi au pair'kowicze

To chyba kolej na mnie Już od dłuższego czasu czytam forum więc wypadałoby się przedstawić

Mam 25lat i za miesiąc wylatuję do Anglii z biurem Happy AuPair. Będę mieszkać w Cobham niedaleko Londynu. Do ogarnięcia dwójka dzieciaków: chłopiec (8lat) i i dziewczynka (6lat). Mam nadzieje, że wszystko pójdzie zgodnie z oczekiwaniami

Więc teraz moja kolej również czytam to forum od dość dłuższego czasu, więc wypada się przedstawić.

Na imię mi Iwona ;at 21 planuję wylecieć za ocean we wrześniu 2012 i najprawdopodobniej będzie to biuro CC jednakże wszystko może się zmienić.

Jestem na etapie pisania "okropnej" pracy licencjackiej co za tym idzie kończę już za 6miesięcy studia.

Hm co studiuję? Pedagogikę dokładniej edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne.

Co do samego programu postanowiłam być jego częścią ponieważ chciałabym jak każda z Was zapewne poznać nową kulturę, podszkolić język to przede wszystkim,ale najważniejsze spełnić największe marzenie być tam,zobaczyć i przeżyć to wszystko :d



Pozdrawiam Gorąco przeszłe,obecne i przyszłe Auparki

Ja jestem Dorota ale ludzie mówią na mnie Dorota. Od 2008 roku obchodzę już tylko kolejne osiemnaste urodziny. 28 grudnia lecę do Wilmslow, które jest sobie gdzieś tam koło Manchesteru. Będzie to mój pierwszy lot samolotem i trochę martwi mnie to, że się rozbiję, ale pociesza mnie fakt, że ci z 'Lost' po katastrofie trafili na jakąś ładną wyspę i fajnie sobie żyli.



Lecę na pół roku, rodzinka wydaje się bardzo fajna, raczej bez żadnych udziwnień. Mama, tata i ośmioletnia córka. Więcej powiem jak już trochę się tam rozejrzę.



Jestem niespełnioną dziennikarką, która na ostatnie dwa lata utknęła na kierunkach ścisłych. Dwóch. Jednym z nich była metalurgia - idealne zastępstwo dla dziennikarstwa, tak wykuwać miecze i zbroje.. Ale wróćmy do sedna, bo się ściemnia.. Chcę tam pojechać, nauczyć się angielskiego, szukać czekoladowych jajek w ogrodzie na Wielkanoc i iść tam na studia. Trzymajcie kciuki