co negocjowac a czego nie chciec

Święta racje. Zagadzam sie z tym absolutnie!

a ja po 3 letnim operkowaniu powiem szczerze, ze to zalezy od hostow zwyczajnie. bedac w ohio mialam hosta w domu 2 dni, nie narzekalam. siedzial u siebie na gorze, pracowal, czasem schodzil na lunch albo ot tak na plotki. nigdy mi sie nie wtracal w sprawy dzieci, wiec praktycznie jakby go nie bylo.

w DC mialam hosta w domu bo byl agentem nieruchomosci i biuro mial w domu. jako, ze on smieszny i bardzo towarzyszki, czesto jedlismy razem lunche. zabieral mala i mnie do miasta , czasem jak jechal robic zakupy spozywcze to pytal, czy tez chcemy jechac. naprawde swietnie mi sie z nim pracowalo! nigdy sie nie wtracal, czasem tylko wrzasnal na dzieci jak sie klocily miedzy soba

teraz w szwajcarii tez jest host w domu. tzn ja mieszkalam z nimi tylko na poczatku, ale mimo wszystko host mi nie przeszkadzal. zawsze to jakies urozmaicenie, mozna sie odezwac do kogos innego niz dziecko..



kolezanka miala hostke w domu i ciagla jej znajdywala prace a to a tamto do zrobienie itd. z hostami latwiej pod tym wzgledem

choc znam kol z hostka w domu i nie narzekala.

w USA moja obecna szefowa tez bedzie w domu poniewaz bedzie na macierzynskim - nie przeszkadza mi to. ale oczywiscie gdybym dopiero miala do nich jechac to raczej bym sie zastanawiala nad mama w domu...ale znam ich juz 17 miesiecy i nie mam na co narzekac



wszystko zalezy od ludzi... mi sie udalo i trafilam na normalnych ludzi. pewnie gdybym trafila na innych ludzi, to bym inaczej pisala

Agulka a ty jak długo zamierzasz jeszcze operowac?? Masz zamiar kiedyś z tym skończyć?? Bo mi operowanie się chyba nigdy nie znudzi!!!



Ps. Gdybym była mlodsza to z chęcią pojechała bym też jako au pair do Hiszpanii i Australii.

ha dobre pytanie....

tzn na dzien dzisiejszy plan jest taki, ze jeszcze rok do wakacji 2010 - wtedy skoncze szkole - BA , ale mi sie jeszcze marzy MA wiec nauka chyba potrwa troche dluzej.. jako student - szczegolnie eksternistyczny - jest to najlepsza opcja - jesli umie sie negocjowac co do wynagrodzenia

przykladowo tu w Szwajcarii z opieki nad dziecmi ( czyli zajeciu, jakie lubie ) jestem sie w stanie sama utrzymac, wynajac mieszkanie, oplacic rachunki itd. i jeszcze korzystac z zycia.. wiec uwazam, ze jest to praca jak kazda inna a nawet ciezsza niekiedy...

kolezanka, ktora uzera sie z szefem idiota, siedzi 8 godzin za biurkiem i bierze udzial w wyscigu szczurow.. zarabia tyle samo... jest zestresowana...a ja... w trakcie pracy chadzam na zakupy, do parkow, na plaze, na lunche , jestem na swiezym powietrzu non stop jesli jest ladnie, praca jest dla mnie przyjemnoscia - sama powiedz, zostawilabys to i poszla do "normalnej" pracy ?? mi jest ciezko tak to rzucic.



nad usa zastanawialam sie dlatego, ze tu w szwajcarii jestem niezalezna, wcale nie usmiechala mi sie opcja powrotu zeby mieszkac z rodzina i znow byc jak au pair live in... mimo, ze warunki pracy tak jak tu, ale opcja z zamieszkaniem mnie troche zrazila.. teraz skoro mialabym swoja niezaleznosc jestem na tak



ponadto pomyslalam sobie, ze moze znajde jakas szkole dla osob, ktore chca pracowac z dziecmi niepelnosprawnymi - juz szukam po DC i Arlington, jesli trafi sie cos interesujacego - skoncze BA i zajme sie nowym kierunkiem, ktory umozliwi mi prace z dziecmi juz do emerytury



operowac/ nianiowac nie bede cale zycie, kiedys zrobie przerwe na swoje dzieci ale...jednak praca z dziecmi to cos dla mnie. teraz jestem miedyz mlotem a kowadlem bo polityka nijak sie ma do pracy z dziecmi..obie rzeczy mnie interesuja...wiec zobaczymy jak sie zycie potoczy



a Ty widze tez nie mozesz sobie dzieci odpuscic, co??

No wlaśnie nie mogę. Bo to naprawdę dojść że przyjemne to jeszcze opłacalne zajęcie. Moi rodzice stale pytają ile ty masz lat zamiar być tą operką - ja zawsze im mówię że do 26 lat będe au pair a potem to już nianią

[quote name="dominikan@"]a potem to już nianią[/quote]



dobre...

a odnosnie rodzicow..ja slysze to sami. i bez przerwy pytaja kiedy sie ustatkuje.. zawsze im mowie, ze w 30 urodziny pojade do las vegas, wezme szybki slub, ktorego udzieli mi fan elvisa.. a swiadkami beda japonscy turysci - zrobia nam mnostwo zdjec i jedno im wysle

jak marudza o byciu niania - ok..bede prezydentem i wroce do kraju naprawiac polske

Agulka a niech mnie dzwony biją!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!



Ja tez tak mówie mojej mamie eh he he

Że wezme szybki ślub w Las Vegas ze Stevenem (imię wymyśliłam bo adko spotykane). A ona do mnie weź tak nie mów bo jeszcze poznasz tam jakiegoś Stevena i by sie spełniło a ja bym ci nigdy nie wybaczyła gdybyś mnie nie zaprosiła na ślub



Tak wogole to się zastanawiałam czy nie szukać jakiejś rodzinki w Las Vegas ale ostatecznie doszłam do wniosku że tam tak naprawdę nic nie ma!!!

wow! haha widze, ze nie tylko ja taka madra jestem to do zobaczenia w las vegas? :mrgreen:

a tak w ogole to ja juz mamie wywinelam numer.. jak bylam w ohio pojechalam na ta wycieczke zwiedzac pare stanow - bylam tez w las vegas - mama wiedziala - zadzwonilam do niej, ze jestem i ze juz zaraz biore slub, zanim zdazylam jej powiedziec, ze to zart padla mi bateria w tel. nie przejelam sie strasznie, sadzilam, ze mama wie, ze jaja sobie robie... potem mialam kolacje i tak jakos mi z glowy wylecialo, zeby naladowac tel i zadzwonic do domu... o matko... jak juz podladowalam tel, milion wiadomosc od mamy, skrzynka zapakowana.... ona biedna uwierzyla, ze ja jestem do tego zdolna

He he he ale numer.

Tak na powaznie to ja bym chyba tego nie zrobiła. Widziałam w TV jak biorą te śluby w Vegas i to jest okropne!!!!

Mi się marzy piękna suknia, przystrojony na biało kościół, ślicznie ubrane druhny itd itp

ja tez raczej, nie, ale rodzina sie notorycznie czepia, to trzeba im jakos usta zamknac

mam 2 wymarzone miejsca - Hawaje albo gdzie w Toskanii..

a czy sie spelni nie wiem... w sumie nie miejsce wazne, a Prince Charming... jak juz go znajde kiedys.. ( boze, gdyby to czytal moj chlopak... hahahahah )



a wracajac do tematu negocjacji, to warto na samym poczatku ustalic godziny pracy - umowic sie, ze jesli dodatkowy babystiing to ok, ale zeby poinformowali o tym wczesniej, a nie w dniu babysittingu... ( sa tez takie rodziny, a operka boi sie odmowic.. )

omowic szczegolowo zakres obowiazkow. jako 1 operka rodziny z Ohio musze przyznam wychowalam ich sobie troche..bo oni nie wiedzieli co moga a czego nie... a ja.. no coz.. ja mialam swoje zasady , ktorych sie trzymalam.

Przez pierwszy tydzien, codziennie wieczorem , po kolacji rozmawialam z Paula nt pracy, obowiazkow itd. Obchodzili sie ze mna jak z jajkiem... a ja chcialam, zeby byli szczerzy i powiedzieli, ze jesli cos im sie w mojej pracy nie podoba - to , zeby nie bylo nieporozumiem, wole o tym wiedziec. Takze takie rozmowy w 1 tygodniu wyklarowaly sytuacje - uswiadomilam im, ze ja jesli mi sie cos nie spodoba - powiem im i tego samego oczekuje od nich. Jesli mamy mieszkac razem musimy byc otwarci, bo inaczej wyjda nieporozumienia i za cholere sie nie dogadamy.



Oczywiscie wszystko bylo ok, dopiero pod koniec zaczely sie schody..