zbliza sie godzina zero-> Julii rosną szkrzydla...

[quote name="Yoanna"]

a to ze mama wyklada ang to co z tego? to swiadczy o tym, ze mama zna jezyk, nie corka. denerwuje mnie jak ktos mysli ze jak matka nauczycielka to i od razu dziecko w tym kierunku uzdolnione[/quote]



tez wlansie o tym pomyslama... :roll:

nie zupełnia - akurat to najlepsza uczennica w klasie, a angielskim wymiata, naprawdę.

nie zupełnia - akurat to najlepsza uczennica w klasie, a angielskim wymiata, naprawdę.

to jest kwestia chęci i siły charakteru - szkoda że tak mało osób to rozumie

(chodzi mi oczywi?cie o studia za granic?)

to jest kwestia chęci i siły charakteru - szkoda że tak mało osób to rozumie

(chodzi mi oczywi?cie o studia za granic?)

A ja powiem tylko tyle, zeby sobie te kolezanki, ktore mowia, ze studia za granica to pojscie na latwizne, same postudiowaly w innym jezyku niz swoj wlasny, polski, ktory zna sie od malenkiego, a dopiero potem sie wypowiadaly...

:?

Jesli porownam sobie studia tutaj do studiow w Polsce, to ludzie, ktorzy od urodzienia mowia po szwedzku i maja dostep do wszystkich swiadczen socjalnych to moze tak trudno nie maja, ale zeby powiazac samemu koniec z koncem i do tego jeszcze znalezc czas na nauke, a wszystko jeszcze dokladnie opanowac i umiec wylozyc odpowiednio w obcym jezyku to juz troche wiecej roboty jest.



I juz nie chodzi o tesknote zadna, bo takowa mnie nie trzyma, bo mam wspanialego mezczyzne, ale cala reszta...



A co do pojscia za granice do pracy... Wielu Polakow, ktorych nie stac na wyjazd (i nie mowie tu o finansach, bo kogo stac na wyjazd w ciemno sie jedzie albo jako au pair sie meczy, a potem jakos sie ustawia, ale o uporze, jaki przy tym potrzebny i odwadze, zeby tak gdzies samemu wyruszyc), mowi, ze ci inni to na latwizne bo za granice.

Hehe...

Tak, pewnie ze latwizna - przynajmniej nie chodzi sie wkolo i nie rozpowiada wszystkim, jak to mi zle i nie marudzi na wszystko, jak to sie ma w zwyczaju w PL robic Zycie wtedy jest naprawde latwiejsze :lol:



Gratuluje zdanego egzaminu, Julka!

A ja powiem tylko tyle, zeby sobie te kolezanki, ktore mowia, ze studia za granica to pojscie na latwizne, same postudiowaly w innym jezyku niz swoj wlasny, polski, ktory zna sie od malenkiego, a dopiero potem sie wypowiadaly...

:?

Jesli porownam sobie studia tutaj do studiow w Polsce, to ludzie, ktorzy od urodzienia mowia po szwedzku i maja dostep do wszystkich swiadczen socjalnych to moze tak trudno nie maja, ale zeby powiazac samemu koniec z koncem i do tego jeszcze znalezc czas na nauke, a wszystko jeszcze dokladnie opanowac i umiec wylozyc odpowiednio w obcym jezyku to juz troche wiecej roboty jest.



I juz nie chodzi o tesknote zadna, bo takowa mnie nie trzyma, bo mam wspanialego mezczyzne, ale cala reszta...



A co do pojscia za granice do pracy... Wielu Polakow, ktorych nie stac na wyjazd (i nie mowie tu o finansach, bo kogo stac na wyjazd w ciemno sie jedzie albo jako au pair sie meczy, a potem jakos sie ustawia, ale o uporze, jaki przy tym potrzebny i odwadze, zeby tak gdzies samemu wyruszyc), mowi, ze ci inni to na latwizne bo za granice.

Hehe...

Tak, pewnie ze latwizna - przynajmniej nie chodzi sie wkolo i nie rozpowiada wszystkim, jak to mi zle i nie marudzi na wszystko, jak to sie ma w zwyczaju w PL robic Zycie wtedy jest naprawde latwiejsze :lol:



Gratuluje zdanego egzaminu, Julka!

NO WLASNIE!

!

dzieki za gratulacje

NO WLASNIE!

!

dzieki za gratulacje

nie wiem co sie dzieje ze mna.

ja sie podswiadomie przygotowuje do wyprowadzki z domu.

zaczelo sie od segregowania rzeczy szkolnych - w moim przpadku jest tego pelno.

jeden stos to ksiazki do sprzedania czy tam oddania komus

stoi tez ogromny [na prawde duzy] karton z notatkami, starymi zeszytami i innymi szpargałami do spalenia [klasowe ognisko z notatek po maturach]



naspenie posegregowalam ciuchy.

do oddania poszly trzy ogromne pękate reklamowki [takie rklamowki na garnitury czyli nie standarowe bardzo duze] i jedna taka normalnych wymiarow reklamowka.

zostawilam tylko te ciuchy ktore lubie i ktore chce wziasc [przynajmnije w czesci] ze soba.

wiem zeby nei brac duzo tylko kilka ulubionych bo i tak wszytko kupie.



tera zaczyna sie archiwizacja rzeczy ktore chce zatrzymac i ktors sa na kompie

nagrywanie plyt...



co sie ze mna dzieje?!

moja mama mowi ze oszalalam i ze to zawsze bedzie moj pokoj i moge ciagle trzymac tam swoje rzeczy. ale ja juz chyba tak nie czuje [dzieci mialy nadzieje ze ktores z nich go przejmie, moja mam wybila im to z glowy].



co sie dzieje?!