British dream ^ ^

Grizzly - masz rację, że po pewnym czasie id?, ale chodzi mi o takich dłuższych stażem użytkowników... bo nudno się trochę zrobi. Poza tym tyle dziewczyn wyjeżdża na au-pair (patrz stronka swiat au pair, polskie au pair) a nas jest to ledwie parę osób ;/

A nie można się ograniczać :d





Asia, ale to dalej byłabys Ty a nie jaka? nowa osoba

nie musialabys o tym wiedziec ;D

przedstawilabym sie jako zenobia z gdanska, zapytala czy 15 latka moze jechac na au pair i w jaki sposob mozna sie ubiegac o wize do uk.



:lol:

[quote name="Yoanna"]nie musialabys o tym wiedziec ;D

przedstawilabym sie jako zenobia z gdanska, zapytala czy 15 latka moze jechac na au pair i w jaki sposob mozna sie ubiegac o wize do uk.



:lol:[/quote]



ROTFL! xD

ja jeszcze co do przyszlych zawodow to jeszcze wazna jest obrotnosci i czyste checi zainteresowanego.

jak sobie poscielisz tak sie wyspisz

Asik, ale co nam z Zenobii z Gdańska ?

To nie byłaby nowa forumowa koleżanka Tylko... Zenobia :d



p.s - masz chyba za dużo wcieleń że utożsamiasz sie z jak?? Zenobk?... 8) :lol: :lol: :lol:

Pierwsze ?więta poza domem..

nie chciałam wracać, my?lałam "nie ma sensui", niedługo i tak wracam, do maja przecież niedaleko. Wielkanocy nigdy jakos specjalnie nie lubiłam, nie ten typ rodzinnych ?wi?t jak może u innych.

Lepiej zaoszczedzić pieni?dze, wytrzymać. Z każdym wyjazdem do domu i powrotem do Anglii było coraz ciężej wracać, zostawiać rodzine, przyjaciół.. Bilety też drogie, lepiej było zaoszczędzić.

Pierwszy i ostatni raz. Teraz już wiem, że zawsze będę robić wszystko aby spędzać ?więta w domu, z rodzin?.. to nie tak, że mi tutaj źle. Ho?ci s? ?wietni, hostowi dziadkowie prawie jak własni, dzieci też ok, ale, to nie moja rodzina..

W niedziele palmow? pojechali?my do ko?cioła, wczoraj też. Dzi? ?więcili?my koszyczki w polskim ko?ciele, później byli?my u babci, miło, 'ale'..

Mówiły?cie, że pierwszy kryzys przychodzi po 3 miesi?cach? W moim przypadku po 8. To nie tak, że chce wracać do domu, dobrze mi tutaj. Mama miała racje mówi?c, że może wreszcie znalazłam swoje miejsce na ziemi..

Ale ostatnio tak cholernie mi smutno..

Pisz?c kartki sie popłakałam, mamie i najlepszej przyjaciółce napisałam takie 'życzenia', na jakie w życiu nie zdobyłabym się gdybym nie wyjechała, nie jestem wylewna w okazywaniu uczuć.

Tym razem co? we mnie pękło..

Brakuje mi bliskich

Zdecydowałam się studiować na Greenwich, na dniach otwartych dowiedziałam się wiele, zdecydowałam się na public relations. Wiem, że będzie ciężko, ale czuje, że nie moge inaczej.. Czuje, że to takie moje przeznaczenie, że tak po prostu musi być. Przecież zawsze o tym marzyłam! (Założywszy że spełnie moje conditionale i mnie przyjm?)

Ale ta ?wiadomo?ć, że tyle czasu zdala od domu, zobowi?zanie na conajmniej 3 lata.. przytłacza mie to wszystko.



Wyrzuciłam to z siebie, przynajmniej zrobilo mi się lżej..

Pierwsze ?więta poza domem..

nie chciałam wracać, my?lałam "nie ma sensui", niedługo i tak wracam, do maja przecież niedaleko. Wielkanocy nigdy jakos specjalnie nie lubiłam, nie ten typ rodzinnych ?wi?t jak może u innych.

Lepiej zaoszczedzić pieni?dze, wytrzymać. Z każdym wyjazdem do domu i powrotem do Anglii było coraz ciężej wracać, zostawiać rodzine, przyjaciół.. Bilety też drogie, lepiej było zaoszczędzić.

Pierwszy i ostatni raz. Teraz już wiem, że zawsze będę robić wszystko aby spędzać ?więta w domu, z rodzin?.. to nie tak, że mi tutaj źle. Ho?ci s? ?wietni, hostowi dziadkowie prawie jak własni, dzieci też ok, ale, to nie moja rodzina..

W niedziele palmow? pojechali?my do ko?cioła, wczoraj też. Dzi? ?więcili?my koszyczki w polskim ko?ciele, później byli?my u babci, miło, 'ale'..

Mówiły?cie, że pierwszy kryzys przychodzi po 3 miesi?cach? W moim przypadku po 8. To nie tak, że chce wracać do domu, dobrze mi tutaj. Mama miała racje mówi?c, że może wreszcie znalazłam swoje miejsce na ziemi..

Ale ostatnio tak cholernie mi smutno..

Pisz?c kartki sie popłakałam, mamie i najlepszej przyjaciółce napisałam takie 'życzenia', na jakie w życiu nie zdobyłabym się gdybym nie wyjechała, nie jestem wylewna w okazywaniu uczuć.

Tym razem co? we mnie pękło..

Brakuje mi bliskich

Zdecydowałam się studiować na Greenwich, na dniach otwartych dowiedziałam się wiele, zdecydowałam się na public relations. Wiem, że będzie ciężko, ale czuje, że nie moge inaczej.. Czuje, że to takie moje przeznaczenie, że tak po prostu musi być. Przecież zawsze o tym marzyłam! (Założywszy że spełnie moje conditionale i mnie przyjm?)

Ale ta ?wiadomo?ć, że tyle czasu zdala od domu, zobowi?zanie na conajmniej 3 lata.. przytłacza mie to wszystko.



Wyrzuciłam to z siebie, przynajmniej zrobilo mi się lżej..

wiesz, wydaje mi sie ze jestesmy bardzo do siebie podbne.

tak wiesz w srodku.

trzymaj sie i wesolych swiat :*

wiesz, wydaje mi sie ze jestesmy bardzo do siebie podbne.

tak wiesz w srodku.

trzymaj sie i wesolych swiat :*

hm, moze teraz tacy ludzie że nie s? wylewni ? że gdy za czym? się tęskni, wtedy się otwieraj? ?



ale będziesz dobrze, musi być.