jezyki obce

Byłam w Anglii trzy razy jako summer aupair, choć zamiast dziećmi się zajmować to głównie prace domowe i pomoc w sklepie rodziny. Dużo czytałam po angielsku gazet, oglądałam tv, rozmawiałam z hostami prawie codziennie po wspólnej kolacji, w sklepie też poznałam kilka osób. Angielski poprawił mi się niesamowicie, w szkole językowej po każdych wakacjach przeskakiwałam rok nauki, zdałam najpierw FCE potem CAE, maturę rozszerzoną na ponad 90% nie myślcie, że chcę się tylko pochwalić ;P Mówię to dlatego, że mnie te krótkie wyjazdy bardzo pomogły w nauce języka angielskiego i głównie dlatego teraz jestem na mojej ukochanej japonistyce ^^

W zeszłe wakacje byłam w Hiszpanii, i choć języka nie znałam w ogóle i się też go nie uczyłam, to pod koniec pobytu ze słuchu rozumiałam już całkiem sporo.

Moim zdaniem jak się ma choć trochę talentu do języków obcych to na pewno jako aupair można wiele skorzystać i wcale nie trzeba tkwić z nosem w książkach. Wystarczy robić zwykłe rzeczy, wiadomo w domu w PL wiadomości na bbc się raczej nie ogląda, a w UK choćby z nudów to robisz i się uczysz.

ja tez jade do kraju angielskojezycznego z mysla o nauce jezyka chce ograniczyc uzywania polskiego do minimow i mam nadzieje ze moi hosci beda ze mna rozmawiac duzo ;p



nie wiem bo nie bylam jeszcze au pair, ale wydaje mi sie ze to moze duzo dac, jak wroce to powiem ;p

Ja 6-krotnie pracowałam jako Summer Au pair, zazwyczaj w krajach anglojęzycznych. Z nauką obcego języka nie jest to takie oczywiste, jak się na pierwszy rzut oka wydaje - w każdym razie w moim przypadku Po pierwsze samo przebywanie z rodziną i rozmawianie obcym języku nie wystarczy. Na pewno sprawi ono, że po jakimś czasie będzie się mówić bez zastanowienia, wykorzystują utarte zwroty i wyrażenia. Jeśli chodzi o powtórzenie gramatyki i wzbogacenie słownictwa, to osobiście poleciłabym szkołę językową. Aby zapamiętać jak najwięcej słówek warto - co już w sumie zostało powiedziane powyżej - słuchać anglojęzycznych piosenek, oglądać TV, czytać czasopisma - na początku te o nieco mniej ambitnej tematyce Ja na każdy wyjazd zakładałam zeszyt, w którym zapisywałam słówka oraz kontekst, w których je usłyszałam. Później starałam się użyć je w praktyce

Moim zdaniem środowisko anglojęzyczne, w którym się przebywa zdecydowanie wpływa na poprawę znajomości języka. Nie zapominałabym o fakcie, że nie dzieje się to zupełnie automatycznie - i tutaj też liczy się praca oraz motywacja

A czy odwazylibyscie sie pojechac do kraju znajac tylko postawy tamtejszego jezyka?

jadac do francji znalam tylko dzien dobry, dowidzenia i dziekuje. no i jakos poszlo! potem bylo juz daj, masz, chce . a teraz juz skladam nawet jakies zdania

Pojechałam do Hiszpanii nie znając nawet słowa po hiszpańsku i przeżyłam całkiem fajne trzy miesiące

Trochę żałuję, że nie skorzystałam i się nie uczyłam, ale na pewno nie ma się czego bać jadąc bez znajomości języka.

ja zamierzam jechc do francji za rok na wkacje i sadze ze tez niewiele bede znac



troche to moze byc niekomfortowe a w przypadku francji - kto byl ten wie ze angielskim sie tam nie dogadamy zbytnio ;p

Angielski - jak ja to mówię zawsze 'dogadam się' :lol: Uczyłam się 9 lat i od września zacznę znów ;> Podstawy znam ale czasami łapałam się na tym,ze nie chciało mi się uczyć nowych słówek,zwrotów... Trochę też przejadłam sie tym językiem.

Niemiecki - 7 lat nauki zaowocowało tym,że mniej więcej rozumiem co do mnie się mówi ale odpowiedzieć nie potrafię kiedyś miałam wielki zapał do nauki tego języka ale wraz z nauczycielami spadł sukcesywnie.

Hiszpański - uczę się,znam parę podstawowych zwrotów. Chciałabym bardzo się go nauczyć,chociaż na razie na tyle zeby się dogadać A jak już się nauczę hiszpańskiego ładnie to wezmę się za kataloński

Cześć



Jestem tu nowa, właśnie się zalogowałam, bo postanowiłam wyjechać do USA na rok i szukam cenny informacji. Mógłby mi ktoś napisać czy z podstawową znajomością angielskiego dam sobie radę? Na tyle podstawowa, że mówię "jeść chcieć to teraz" Uczyłam się co prawda w lo ale było to już bardzo dawno a na studiach wybrałam niemiecki, więc mój poziom komunikacji jest na bardzo niskim poziomie. Jestem dosyć oporna jeśli chodzi o naukę języków i stwierdziłam, że jedyną dla mnie szansą jest rzucenie się na głęboką wodę Czy ktoś z was ma podobne doświadczenie i jak sobie poradził z barierą językową?

no i przede wszystkim w jakim stopniu mogę opanować język będąc tam przez rok chodząc do szkoły językowej. Jeszcze pytanie, bo może się tak zdarzyć, że trafię na polską rodzinę i czy w takiej sytuacji wybrać opcję bezpieczniejszą czyli polaków czy jednak nie patrzeć na to, że mówię słabo bo w amerykańskiej rodzinie nauczę się szybciej. hmm?