marzenia - aupair rowniez moze spelniac

a ja dziwna w inna strone....

Es ist vorbei...

i tak mi jakos smutno, jeszcze tylko zobaczylabym sie ze znajomymi i za dwa dni moglabym znow ruszac w swiat.

Zszokowal mnie widok mej miesciny. Normalnie jestem do niego przyzwyczajona ale jak sie jakis czas czegos nie widzi to potem to rzuca sie w oczy...otoz zero zieleni, pozostala zolc, zielen wzpalona od slonca...a ja przyzwyczailam sie do zielonej ALTENY i wypielegnowanych niemieckiech ogrodow, ktore nieraz ladniej wygladaja od samego domu, a tym samym idealnie go zdobia, zszokowal mnie widok tak strasznie szarych blokow takich bez plciowych.... tamte domki choc nie byly przepelnione przepychem, a nawet wg niemcow Altena uchodzi za brzydkie i biedne miasto, tak samo domy tam, to jednak mialy swoj urok, mialy dusze...

niedawno przyjechalam, wiec wiecej napisze innym razem bo teraz jestem bardzo zmeczona

takie same rzeczy rzucily mi sie w oczy jak wrocilam rok temu ze Szwecji. po pierwsze zero zieleni. wszystko szare!

pozdrawiam!

idril moze dlatego ze bylas na wsi a mieszkasz w miescie?

[quote name="Yoanna"]idril moze dlatego ze bylas na wsi a mieszkasz w miescie?[/quote]





fakt :lol:

:lol:

Skoncze moja historie.

W srode wieczorem zjedlismy kolacje i dalam im moj skromny upominek, tj czekolada z napisem Vielen Dank, bombonierka i dziecku kupilam skarbonke z rysunkiem jej ulubionej bajki. Glupio mi bylo, kiedy oni dali mi plecak z flaga niemiecka(ehyym gdzie ja bede z nim chodzic , 2szklaneczki do piwa wyrabiane tylko w Koln, dostalam tez koszulke z Indonezji... a ja tak skromnie. Jeszcze Bjorn nagral mi plyte Die Aerzte i reggae i mi nawet do pokoju przyniosl, kiedy sie pakowalam.

W czwartek wlasciwie wstalam o 5, nie moglam w ogole spac, jakas bylam poddenerwowana tym, czy na pewno mam ten samolot, czy ten bilet i czy zdazymy i tym ze juz musze jechac i taki krotki czas...

O 6 wyjechalam z Rainerem, najpierw na lotnisko, tam zostawilam bagaz i pojechalismy na sniadanie do jego rodzicow (ehym jak to brzmi )

Dalam im bombonierke w podziekowaniu, ze sa takimi kochanymi ludzmi i byli tak mili dla mnie. Sniadanie przygotowali jak dla calej druzyny pilkarskiej Nawet pani babcia spytala czy przygotowac mi kanapki na droge i w ogole ciagle sie tylko pytali czy czegos nie potrzebuje. Niestety malo mielismy czasu, bo sie spieszylam na samolot.

O 7:50 bylam z powrotem na lotnisku, Rainer ze mna czekal, tez jest kochanym czlowiekiem, przytulilismy sie na pozegnanie i czekal dopoki nie przejde przez bramke.

Bylam w glanach wiec spytalam kobitki czy mam zdjac buty, ona mowi ze nie trzeba, wiec sie zdziwilam poniewaz wiedzialam ze mi bedzie bramka piszczec. Piszczala i w koncu kazali mi zdjac te buty... a samolot 8:15 wiec juz bylam troche poddenerwowana zwlaszcza ze bylam ostatnia osoba w bramce, za mna juz zamkneli

Zakladalam buty, a tu rozlegl sie glos na cale lotnisko w Dortmund zeby Jablonska und Danielczyk szybko przyszli na poklad... chociaz tyle ze nie bylam ostatnia

Pobieglam do tego samolotu i zostalo mi beznadziejne miejsce, bo nic nie widzialam.

Do Katowic przyjechal po mnie brat z tata.



W ogole wiele rzeczy sie zdarzylo, o ktorych nie pisalam, a mam w swojej pamieci..po prostu au pair to taka niesamowita przygoda, ktorej naprawde nie da sie opisac nawet w kilkuset zdaniach...

Ale dziekuje wszystkim tym, ktorzy to czytali i wspierali mnie w tym czasie :*

Pozdrawiam i zycze milych dalszych wakacji hehe i operkowania

choc mysle ze teraz na tym forum jest malo aktualnych au pair

No i najwazniejsze, ze masz mile wspomnienia. W koncu o to chodzi.

A prezentami nie ma co sie przejmowac, Ty jestes biedna operka, a ich na to stac.

super...

zgodze sie w 100% ze operstwo to swietna przygoda i w ogole super przezycia i wspomnienia sie ma



to na nastepne wakacje gdzie uderzamy?! :lol:

hehe chcialabym: Szwajcaria, Dania albo kraj anglojezyczny ale znajac moje szczescie to i tak wyladuje w Niemczech tylko ze w innej czesci...



choc tak mysle, czy by przypadkiem nie pojechac w ogole obojetnie jaki kraj no np Grecja albo Hiszpania albo co.... nie wiem, zobaczymy jak to bedzie



Tak w ogole to juz napisala mi Petra w maju ze chca mnie za rok do 3letniego dziecka i psow...oczywiscie Niemcy. Kiedy bylam w Altenie napisala mi mail czy bym w tym roku nie chciala, bo jednak tez potrzebuja, niestety musialam odmowic bo bylam juz aupair, ale moze za rok akurat do nich....

P.S mieszkaja w innej czesci Niemiec Bylam juz na polnocy w srodku, a teraz byloby poludniowy zachod

nie no Niemcy sa chyba Twoim przeznaczeniem!