Po skończeniu programu AU PAIR?

W Holandii. Myślę, ze do końca mojej misji au pair zdam państwowe egzaminy językowe, teraz po świętach muszę jeszcze przetłumaczoną maturę od notariusza przywieźć, żeby stwierdzić na jaki poziom edukacji można mnie zakwalifikować. Chcicałabym wiedzieć, czy ktoś miał już takie doświadczenia, którymi mógłby sie podzielić.

Z tego co wiem, ale moge sie mylic studia w Honaldii sa za darmo.... wiem, ze jest na pewno wiele kierunkow po angielsku do wyboru. Moja kolezanka z gimnazjum studiuje tam prawo miedzynarodowe po angielsku, ale ona miala amerykanska mature to tez inaczej.

kiedys przeczytalam taka opinie dziewczyny ktora napisala ze ten rok bycia au pair ( czy to w stanach czy gdzie indziej) bylto wspanialy rok pelen nowych doswiadczen ale napsiala tez ze to rok jakby nie nalezacy do nas , w kocnu zyjemy zyciem innej rodzimy, jedynym atutem jest nauka jezyka fakt ale poza tym zero doswiadczenia itd



program au apri sie konczy i co? konczymy 27, 28 lat jestesmy pelne doswiadczen , wspanialych wspomnien ale .. to sie wystarcza prawda? trzeba sobie zalozyc wlasna rodzine, urodzic wlasne dzieci



krotkie jest to zycie, gdybym miala 10 lat w bonusie - bylabym au pair wewszytskich krajach europy zachodniej :p nawet nauczylabym sie jezykow kazdego tego kraju, ale cholera zycie jest za krotkie.



A bycie "nianka" na dluzsza mete - nie jest rozwijajace

Ja wróciłam 3 tygodnie temu z USA, 3 razy tam zmieniałam rodzinę i ogólnie było ciężko. Czułam się mega samotna i cały czas wiedziałam, że Amerykanie nie traktują Polaków jak równych sobie. To było dla mnie przykre. Przez zmiany rodzin również cięzko mi było się zaaklimatyzowac na dlużej, bo jak juz kogoś poznałam/polubiłam to wyjeżdzałam.



Teraz jestem juz w domu. Nie mogę znaleźć normalnej pracy mimo, że znam angielski i jestem po studiach...Nie mogę się odnaleźć i popadam w jakąś depresję. Kłócę się z matką o byle gówno, wszystko mnie denerwuje... Brak perspektyw mnie przytłacza i smuci bo sama teraz nie wiem co mam robic z życiem.



Postanowiłam znaleźć nową rodzinę w Anglii albo Irlandii i może po jakimś czasie tam osiąść, znaleźć pracę zgodną z moim kierunkiem i wynająć mieszkanie...



Teraz czuję pustkę i smutek



Dodam tylko, ze nie żałuję wyjazdu. Zwiedziłam prawie całe Stany. Często plakałam bo trafiałam na nienormalne hostki i modliłam się, żeby ten koszmar się skończył. Z drugiej strony teraz tęsknię...

szkoda ze tak sie zlozylo ze musialas zmieniac rodziny 3 razy a ja osobiscie wierze w to ze po wyjezdzie do USA ciezko jest sie w polsce zaakoimatyzowac. Nawet jadac do Angli czy Francji - widzi sie roznice. Ja ylam w frqancji 2 tygodnie i wracajac do polski tez mialam dola i deepresje wiec rozumiem.



na Twoim miejscu zrobilabym jak piszesz, ze pojechalabym jako au pair ( ja bym pojechala do Franci ;p) i pozniej osiadlabym sie tam wynajmujac wlasne mieszkanie i szukajac pracy - tak tez zrobie po studiach

Cytat:A bycie "nianka" na dluzsza mete - nie jest rozwijajace

to jest właśnie to co mnie denerwuje w au pairkowaniu - skończyłam studia filologię angielską, mówię perfekt po angielsku, a bawię cudze dzieci i żyje nie swoim życiem (Wiem wiem wiedziałam o tym wcześniej jednak chciałam się przekonać na własnej skórze jak to jest być au pair i sprawdzić czy jestem w stanie się dogadać z native speakerami). Mnie właśnie to troche przytłacza mimo, że moja rodzinka jest kochana, zarówno dzieciaczki jak i hości. Wiem, że w Polsce jest ciężko, ale jednak po skończonym programie (czyli 31.03.2012) wolę wrócić do kraju i spróbować tam szczęścia z moim chłopakiem. Tęsknię za nim i moimi prawdziwymi przyjaciółmi co nie pozwala mi się do końca cieszyć z tego pobytu tutaj - nie raz zamiast jakiegoś wyjścia z koleżankami wole wieczór na skype ;]. Mi się wydaje, że program au pair jest bardzo dobry jeżeli chcemy osiąść w jakimś kraju, bo tak najłatwiej zacząć, jednak nie jest to zbyt ambitny sposób na życie dlatego w moim przypadku zaczyna to trochę tracić sens...

No całe życie to bez sensu...w ogóle opiekowanie się dziećmi, choć o sprawia ogromną radość, no ale trzeba mieć też swoje życie. Właśnie dlatego wolę jechać przed studiami pewnie czułabym się wykształcona i do tego dzieci "niańczyć" no to pewnie czułabym się, że marnuję się. Choć w tej chwili to wiem, że to jest super przygoda, poznać inną kulturę, szczególnie jeśli to jest państwo do którego wszyscy pragną jechać



Ale bycie au pair może pomóc w jakiś sposób w zostaniu w TYM państwie, więc dalej będę polecała i mówiła o tym programie wszystkim bo to super szansa

[quote name="aguta"]

Ale bycie au pair może pomóc w jakiś sposób w zostaniu w TYM państwie, więc dalej będę polecała i mówiła o tym programie wszystkim bo to super szansa [/quote]





za to wlasnie ciesze sie ze jest takie cos jak au pair ja na pewno wykorzystam ten sposob do zostania i proby osiedlenia sie w danym kraju mimo wszytsko program ten daje tez duze mozliwosci takie jak jezyk, sprawdzenie sie w innym swiecie i sprawdzenie siebie, nowe znajomosi itd a w przypadku USA jedyna okazja zeby wyjechac do tego kraju

Ja właśnie głównie z powodu, że chce zostaś w UK, chciałabym spróbować podjąć studia tam, jadę jako au pair... Boję się tylko że nie wyrobie na studiach..

Boisz sie, ze pod jakim konkretnie wzgledem nie wyrobisz? Jezykowym?