Agata w Prowansji

Agata moze leiej ze teraz napisali cos tkaiego widac, od razu na czym stoisz i jak tam byla bys traktowana!! Obys cos znalalzla, a jak nie to wlasnie jakie plany?



A jesli chodzi o Twoja obecna rodiznke, to zostawie to bez komentarza :roll:

wychodzi na to, że Francja to nienajlepsze miejsce do bycia operką...

o moja znajoma tez miala niemile sytuacje z pewnym francuzem.,,

Ej ej! nie możemy generalizować! Po pierwsze oni nie są Francuzami. Ona jest z Holandii a on z Portugalii, więc mieszanka wybuchowa. Znam inne au pairki szczęśliwe we Francji!



Zrobie porządek z rekrutacją. Zobacze jak moja siostrzyczka uczy się chodzić. Ale nie mam planów, żeby wyjeżdżać jako au pair jeszcze w te wakacje. Jeżeli ta rodzina z Korsyki się nie odezwie to spędzę ok dwa dni w Nicei, czekając na samolot i do domu. Może w Polsce znajde jeszcze jakąś pracę.

Ale w gruncie rzeczy nie żałuję tych (niecałych) dwóch miesięcy. Widocznie tak to musiało być.

Trzeba się cieszyć, że nie konczymy tego gryząc się nawzajem, nie uciekając w nocy, zeby oni mnie nie widzieli, albo że oni nie wyrzucająÂ mnie na bruk. Mogło byc przecież gorzej. Zeby mi tylko zaplacili, bo dzisiaj wyszli i oczywiscie o tym zapomnieli...

Dziś rano dostaję wiadomość od koleżanki- au pair, która jest w Szwajcarii w części francuskiej i jej hostka tak się mną przejmuje. Rano przychodzi na śniadanie a jej hostka: ca va? jak tam u Agaty? Jeju jak miło! Kobieta w ogóle mnie nie zna! I wymyśliła, że mogłabym przyjechać do nich, opiekować się synami ich sąsiadów, ale mieszkać u nich bo tamci nie mają warunków. Chłopcy w wieku: 9 miesięcy, 4,5l, i bliźniaki 8 lat. Jeżeli to się potwierdzi to chyba to biorę. Ale czekam, bo to jeszcze nic pewnego.

Chyba mam jeszcze stąd nie wyjeżdżać

nie wyjeeeeżdżaj jak sobie już ten rok na przygodę poświęciłaś to do końca!

A ta opcja, mimo, że dużo dzieciaków, to fajna bo miałabyś koleżankę pod ręką

nie rok tylko wakacje

no czekam na wiadomość od Diany.



nie zapłacili mi za ten tydzień. Czekałam wczoraj wieczorem i nic. Dzisiaj rano też nic.

aaaa czyli wracasz normalnie do Polski po wakacjach??



upomnij się ;p bierz co Twoje, opiekujesz się mała to się opiekujesz.. uhhh ;D co za ludzie!

Z Francuzami jak ze wszystkimi- zależy od ludzi, a nie od nacji. Doświadczeń jako aupairka nie zdążyłam mieć, jeśli chodzi o doświadczenia tzw.wymianowe - jedni żałowali mi jedzenia, ciągle chodziłam głodna, a na moim łóżku spał kot(choć wg nich to ja spałam w łóżku kota). Drudzy dbali żebym miała wszystko co najlepsze, a najmłodszy chłopczyk przychodził codziennie rano do mojego pokoju, żeby mi dać buziaka przed pójściem do przedszkola.



Btw ponieważ świat jest mały to już czytając Twojego bloga stwierdziłam, że Ty musisz Dianę znać A słyszałam od jej przyjaciółki, że ta babka jest naprawdę spoko i jeszcze chyba uczy ją francuskiego dodatkowo(chociaż tutaj nie wiem, czy czegoś nie pomieszałam). Także jeśli się da to próbuj i pamiętaj, że to Ty jesteś Panią swojego losu. Powodzenia

Agatka fajna propozycja Przynajmniej koleanke bediesz miala



A o kase sie upomnij jak tylko ich zobaczysz!!