Au Pair 2013!

[quote name="paulaw"]U mnie sprawa jest identyczna. A jakie biuro wybrałaś? I jaki stan najbardziej ci odpowiada? I co po programie chcesz robić? Cześć (:[/quote]



Biura jeszcze nie wybrałam żadnego. Zastanawiam się pomiędzy APIĄ i Gawo.

Niezbyt oryginalnie to zabrzmi, ale nie obrażę się jeśli wyląduję w Nowym Jorku :roll: . W zasadzie nie zależy mi na jakiś luksusach (choć miło by było ;d), nie mogę być w małych miasteczkach. Wielkie miasto, dużo kultur, mnóstwo ludzi - tego chcę. No i najważniejsze - rodzina. Nie będę się kierować tym, że 'oh, ta rodzina nie jest z NY, to ja do niej nie chcę'. Jeśli naprawdę dobrze mi się będzie z nimi rozmawiało i poczuję jakąś więź, to nie będę się wahać .

Co po programie? Nie mam zielonego pojęcia. Zależy od tego jak się potoczy wszytko w USA. Może być tak, że mi się nie spodoba, to wrócę do Polski i być może polecę jako au pair do Anglii. Jeśli spodobałoby mi się w Stanach to nie wiem, naprawdę nie wiem co będę robić. Moje życie to jeden wielki spontan, więc prawdopodobnie przyszłość też będzie spontaniczna

Ja też Nowy Jork, zresztą tak jak większość. Ja mam tam kilku znajomych i bardzo dobrą koleżankę, której nie widziałam od wielu wielu lat i byłoby miło raz na jakiś czas się z nią spotkać. Ale jeżeli tak się nie stanie... cóż, trudno, ale będę się kierowała miastem, a dopiero później rodziną, niestety może okropnie to brzmi, ale taka jest prawda, trochę źle się z tym czuję. Jeżeli już mam pracować i spędzić gdzieś rok czy dwa lata, to nie w dziurze (z której chcę się wyrwać) tylko w dużym mieście, do którego chciałam polecieć od dzieciństwa.

Sama mieszkam w dziurze wśród jednego wielkiego fałszu, więc wiem o co chodzi z chęcią wyrwania się. Wiadomo, że fajnie będzie trafić do wielkiego miasta typu Nowy Jork, ale chyba wolę żyć w innym ze świetną rodziną, niż w Nowym Jorku z rozpieszczonymi bachorami. Czas pokaże jak to będzie

[quote name="kapsi"]Sama mieszkam w dziurze wśród jednego wielkiego fałszu, więc wiem o co chodzi z chęcią wyrwania się. Wiadomo, że fajnie będzie trafić do wielkiego miasta typu Nowy Jork, ale chyba wolę żyć w innym ze świetną rodziną, niż w Nowym Jorku z rozpieszczonymi bachorami. Czas pokaże jak to będzie [/quote]

Dlatego ja będę aplikowała jak najszybciej, aby i rodzina była fajna i miasto marzeń.

Ja bym chciała trafić do rodziny protestanckiej, bo sama jestem protestantką.(albo ewentualnie ateistów, bo w tedy sama bym do zboru chodziła).

Nie chciałabym mieszkać z rodzinką, która wyznaje buddyzm czy jest jest muzułmańska, bo myślę, że moglibyśmy się nie dogadać...

Chociaż do osób z innych religii nic nie mam.

Myślę, że dopóki jedna i druga strona będzie tolerować i szanować poglądy religijne drugiej osoby, nie powinno być żadnych konfliktów.

Mi wyznanie jest całkowicie obojętne, chociaż słyszałam że czasami ciężko się przystosować, dlatego powinno się wybierać rodzinę z rozwagą.



Tak czy siak -- ogarnia mnie coraz większy niepokój jak myślę o au pair. I zniecierpliwienie. Dlaczego czas tak wolno mija? Muszę chyba sobie ułożyć kolejną listę: piszę miesiące po kolei do pewnego ważnego wydarzenia (w tym przypadku będzie to wyjazd au pair) i w każdym miesiącu wyznaczam kolejne przystanki, jakieś fajne wydarzenia, na które niecierpliwie czekam, dzięki czemu szybciej mi mija czas. I niby rok to wcale nie dużo, a jednak...



Pamiętam co było jak do wyjazdu au pair miałam ponad dwa lata. To było okropne.

Ja miałam propozycje jechać właśnie do Nowego Jorku na 2 tygodnie we wrzesniu tego roku ale z ogromnym bólem serca i płaczem musiałam zrezygnować ponieważ przez to duzo innych ważnych spraw bym zawaliła. A do tej pory pamiętam jak mama zgodziła sie na ten wyjazd i jak płakałam wtedy ze szczęścia... No cóż takie życie. Wytrzymałam te prawie 18 lat to i wytrzymam jeszcze te kilka miesięcy.



Też będe kierowała się najpierw miastem, bo dzieci zawsze można troche wychować a spełnianie marzeń jest według mnie najważniejsze. Znam tam tez zresztą kilka soób, więc było by trochę łatwiej. ( pomijając fakt, że widze, iż samych au pair'ek będzie tam pełno ;P )



A co do tolerowania i szacunku Kapsi to oczywiście masz racje, ale np. u muzułumanów słyszałam, że meżczyźni czasem naprawde źle traktują kobiety ale dla nich to normalne. Według mnie to nie wchodzi w rachube.



paulaw : ja pamiętam co było jakieś 5 lat temu. To było jescze gorsze ;P

Poozdrawiam ;*

[quote name="DaisyyUSA"]Też będe kierowała się najpierw miastem, bo dzieci zawsze można troche wychować a spełnianie marzeń jest według mnie najważniejsze.[/quote]

And that's what I'm talking about!



[quote name="DaisyyUSA"]paulaw : ja pamiętam co było jakieś 5 lat temu. To było jescze gorsze ;P[/quote]

No... rzeczywiście (: Ale już tylko kilka miesięcy (liczę czas kiedy zaczniemy chodzić na spotkania, gorączkowo zbierać dokumenty, kupować jakieś duperele i zastanawiać się nad filmem czy listem i czy dobrze robimy, a nawiasem mówiąc -- bardzo dobrze!).



Aha i uprzedzam, zresztą jak już pisałam - niby jedziemy tam żeby zanurzyć się w amerykańskiej kulturze, ale pomimo tego musimy sobie zrobić jakiś zlocik czy coś, bo nas tutaj sporo bez względu gdzie będziemy. I uprzedzam, że wszędzie ze sobą noszę analoga i zapas filmów do aparatu, więc będę was mordowała zdjęciami 8)

[quote name="paulaw"]



Aha i uprzedzam, zresztą jak już pisałam - niby jedziemy tam żeby zanurzyć się w amerykańskiej kulturze, ale pomimo tego musimy sobie zrobić jakiś zlocik czy coś, bo nas tutaj sporo bez względu gdzie będziemy. I uprzedzam, że wszędzie ze sobą noszę analoga i zapas filmów do aparatu, więc będę was mordowała zdjęciami 8)[/quote]



O matko, ale sie zabawimy ;D