Czy jedzie ktoś do USA bez prawka??

.

U mnie jest to lepiej ,że siostra jest duuuzo starsza, mama mieszka we włoszech, a z ojcem mam taki kontakt jaki mam. Wiem ,że i tak beda tesknic bo to nie uniknione ale nie beda I-szymi ani ostatnimi.

Ja uwazam ,ze to moje zycie i dopoki rodzice chca mi pomoc moge korzystac

.

Ten rok, tak daleko od domu na pewno wplynie na nas monstrualnie. W tym wypadku bedziemy musieli nauczyc sie liczyc tylko na siebie w 100%. Bedac w polsce zawsze mozna pojechac do rodzicow czy poprosic ich o pomoc....a tam ? Hah Alone

.

A ja nie wiem, ja jakoś wiem, że nie będę tęsknić. Pewnie będę się czuła okropnie przez jakiś czas, ale to nie dlatego, że będę tęsknić, tylko dlatego, że z doświadczenia wiem, że potrzebuję mieć w życiu jakiś punkt odniesienia. Zmiany są dobre i ja je lubię ale nie wtedy, kiedy zmienia się wszystko, kiedy nie mam się czego trzymać, nie mam żadnej stałej w życiu. Wtedy się gubię na chwilę. I wiem, że w USA też tak będzie. Bo zmieni się wszystko. Ale jestem na to przygotowana.

A tęsknić? Nie wiem, ja tak nie potrafię. Zawsze wystarczał mi telefon, skype, maile... Jak wyjechałam do Londynu na 4 miesiące i wróciłam, to wszyscy się mnie pytali czy tęskniłam, a ja musiałam mówić że tak i to było dziwne. Już po miesiącu czy dwóch miałam ambitny plan, żeby tam zostać, nie wracać. I tęsknota jakoś nie przyszła mi nawet do głowy

Nie wiem, może ze mną jest coś nie tak , chociaż myślę, że to jest kwestia charakteru, że wystarcza mi taki kontakt (telefon, mail, internet). A z drugiej strony... Nigdy nie mów nigdy

.

na poczatku nie ma czasu na tesknote... bedziecie pochlonieci nowym zyciem tesknota w moim przypadku przyszla dopiero w okresie swiat i pod koniec 1 roku, kiedy mialam dosc 1 rodziny i chcialam wracac.

No to ja mam nadzieje ze moja tez tak pozno przyjdzie hehe

Ale kurcze u Was tez nadal nic nowego? :?

Bo ja to tak nie lubie czekac...jesli cos organizuje to lubie tak hop siup i leciec hehe

A to nawet zadna rodzinka sie nie odezwala jeszcze :mad:

.