Czy au pair musi uczyc?

1. dziekuje za zyczenia Ninko

2. wszystkiego najlepszego dla Karoliny (masz urodziny tego samego dnia co nasza norweska Olga Anna i skoczek Veli-Matti Lindström )

3. jak przeczytalam sam temat, to pomyslalam sobie - a jak wyobrazacie sobie opieke nad dzieckiem bez nauki? ale jak przeczytalam problem dziewczyny, to juz mi sie takie oczywiste to nie wydaje... a co logiczne mi sie wydaje, to dokladnie to samo, co napisalas nam tu na forum, opowiedziec rodzinie.

no to jak to wszytko tak wyglada to pogadaj szczeze z rodzina. no bo co mozesz innego robic?!

[quote name="Emi"]

2. wszystkiego najlepszego dla Karoliny (masz urodziny tego samego dnia co nasza norweska Olga Anna i skoczek Veli-Matti Lindström )[/quote]



Kiitos, tack, dziekuje i nawzajem Ze Veli-Matti to wiedzialam ale ze Olga Anna to juz nie za bardzo xD





Ej moze znajdz gdzies w necie jakas rozpiske psychologiczna jakie zdolnosci maja przecietne dzieci w danym przedziale wiekowym i im to przedstaw...

3latek nie musi od razu umieć pisać, czytać czy nawet liczyć :/

ja dzieciakiem którym się zajmowałam (polskim, 3 letnim) też liczył do 3, pisać nic nie umiał, z literek znał tylko A, ale jak sam j? 'narysowal' bo jak kto? inny to sie długo zastanawiał i był bardzo niepewny. a cofnięty w rozwoju nie jest! teraz ma 6 lat, chodzi do zerówki i sobie ?wietnie radzi...

wcze?niej też kresek prostych nie potrafił narysować, a teraz robi to ?wietnie...



dziecko może potrzebuje czasu, popytaj go co on CHCE robić, i postaraj się to robić, wplataj?c w to zabawy edukacyjne... jak nie samochodziki, to klocki lego (bo chyba ma ? ), może puzzle ? to też ćwiczy my?lenie...

wydaje mi się, że dziecko powinno mieć najpierw trochę zabaw z zabawkami, wła?nie - lego, puzzle, samochodziki, a dopiero potem jakis bliższy kontakt z nauk?...

ale psychologiem nie jestem i się na tym nie znam.



co do tej dziewczynki - nie można od wszystkich wymagać, że będ? geniszami i orłami, po prosut taki ten ?wiat, że jedni s? bardziej zdolni a inni mniej, i nie wszyscy będ? mieć same 5 i 6 w szkole.

może to jest męcz?ce takie podstawy przerabiać od nowa wci?ż, ale na to trzeba po?więcić ten czas, w końcu au-pair jest od pomagania...



no i pogadać trzeba z tymi rodzicami, nie da się rozwi?zać problemu bez rozmowy.

Hmm no ja nie mowie ze on jest cofniety w rozwoju.. ale naparwde wszystko bardzo powoli mu idzie. Ja osobiscie w ogole nie widze sensu uczenia go pisania literek bo to dla niego zdecydowanie za wczesnie! przeciez on nie umie kolka narysowac. Ale przynajmniej juz wie jak wyglada kolko i inne ksztalty, bo go nauczylam.

Zabaw edukacyjnych to on nie za bardzo.. puzzle czasem, poki nie pogubi (wiadomo milion zabawek w domu), a lego nie ma bo za maly..



Ja od nich nie wymagam bycia geniuszami. Zreszta to rodzicom powinno zalezec na ich rozwoju a nie mi, bo za jakis czas juz mnie tu nie bedzie, no nie sa to moje dzieci... anyways, rodzice popelniaja wiele bledow wychowawczych.. do tego dochodzi fakt ze matka wyprowadzila sie ponad rok temu i toczy sie sprawa rozwodowa, no i odbija sie to wszystko na dzieciach. Ona sie wyprowadzila jeszcze zanim ja przyjechalam, mieszkam z hostem. On ma dzieci co drugi tydzien, z tym ze jak jest jej tydzien to przywozi tu dzieci rano i po pracy zabiera. Plus w kazdy czwartek rodzic ktory nie ma akurat w tygodniu dzieci, zabiera je na noc do siebie zeby przynajmniej raz w tygodniu sie z nimi widziec. Uff! mieszaja im w glowkach i pozniej takie efekty..

a ta mala to hmm.. no naprawde zle jej idzie w szkole, teraz bedzie miala korepetycje u swojej nauczycielki, a ona tylko z 3 klasie jest. Liczy na palcach albo rysuje kreski czy cos tam. Odejmowanie to dla niej czarna magia, nie mowiac juz o mnozeniu czy innych.

rodzicom komunikowalam wiele razy ze mala ma problemy w nauce, ale NIGDY zadne z nich nie siadlo z nia na spokojnie, zeby wszystko przecwiczyc, wytlumaczyc, NIC. No bo po co. Przeciez taka madra jest. No i teraz bylo zebranie w szkole i mala dostala bardzo zly 'report card'..

Ja nie wiem, codziennie z nia robie lekcje, tlumacze jak kolkowi na miedzy i NIC! nie pomaga :|

Tak au pair jest od pomagania. Ale nie od wychowywania i totalnego edukowania. Od tego sa rodzice. I szkola. A chodzi o to ze na mnie spada wszystko!

eh

ej to ja czegos nie zrozumialm?! TO DZIECKO MA DOPIERO 3 LATA A TY JE CHCESZ UCZYC CZYTAC I WYMAGASZ NATYCHMIASTOWYCH EFEKTOW?



jak dla mnie to cos tutaj jest nie halo...

Kazde dziecko sie rozwija inaczej - moj angielski 2-latek (!) umie liczyc do 15 (po francusku do 10), zna prawie caly alfabet, zna wszystkie kolory...ale to ze inny 3latek tego nie umie to nie znaczy ze jest cofniety w rozwoju...;>

ja tam swoich nie ucze :lol:

ale to inna historia...tutaj to taki rytual i dla matki i tego dziecka... qrcze fajni sa, podoba mi sie ich podejscie i kontakt z dziecmi!...

tez taka bede dla swoich... 8)

No teraz zauwazylam ze host kupil jakies gry na kompa do nauki cyferek i literek itd. Od razu zaznacze ze nie odpowiednie dla malego bo za ZA TRUDNE dla niego.

A poza tym mial dzieci przez caly weekend i nie zrobil NIC z nimi. Czemu on nie wezmie i nie pouczy malego? skoro mu tak zalezy? tzn wiem czemu- bo mu sie nie chce! bo maly zaraz zacznie marudzic i plakac i kopac itd. Wiec lepiej zwalic cala robote na mnie.

Nie ma mowy!

Moim zadaniem jest glownie pomagac dzieciom w lekcjach..tylko jak ja mam pomagac im w angielskim skoro sama dobrze go nie umiem. Czasami mam problem ze sprawdzeniem pracy domowej, np. czy zdania sa poprawne..ehh.. Czy oni nie za duzo oczekuja od au pair..?