Harcerstwo

To dobrze, że tak ich przygotowałaś. Dopóki ich nie zostawisz to ciągle będą mówić, że ty lepiej wszystko robisz, ale pewnie i tak dadzą sobie radę.

U mnie jest ten minus, że od jakiegoś czasu jeżdżę na obozy hufca, na które moja drużyna nie jeździ, więc poznałam tam masę dzieciaków z innych środowisk z którymi się rzadko widuję.

A mimo to na obozie bardzo się ze mną zżyli.

obóz to szczerze powiedziawszy 14 dni. Ja tu mam ich co piątek i po zbiórce jeszcze mnie odprowadzają do domu a czasem ja ich i tak przegadamy czasem z 2 godzinki. A dalej to wiesz...wędrówki, biwaki, odprawy itp...

Rodzice się ze mną kontaktują bo nie dają czasami rady w domu i mam im pomóc ułożyć trochę dziecko, zachęcić itp.



Ciężko, moje przygotowanie trwało 5 miesięcy co najmniej i jak powiedziałam w końcu o tym kadrze spadł ze mnie ciężar i jak to ja, która zawsze dotrzymuje danego im słowa postanowiłam, że muszę wylecieć i już! Nie mogę obiecywać że ich opuszcze, przekaże drużyne a potem zostaje i maczam ciągle swoje place w prowadzeniu drużyny przez następną osobę. Bardziej tylko to rozbiło wszystko niż wzmocniło. Już czas, tylko, że mam problem ze znalezieniem rodziny i ciągle tu siedzę!

Mam nadzieje, że prędko znajdziesz jakąś rodzinę. Ba, nie jakąś tylko tą najlepsza dla ciebie

Ja żałuje, że niestety wywodzę się z takiego środowiska harcerskiego, że mogłam być drużynową.

jak nie rodzinkę to chyba pojadę na własną rękę szukać czegoś bo już mnie wkurzają te wszystkie hist familie.



to jak Ci się układało w ZHP/ZHR?

w ZHP, ja po prostu należę w sumie cały czas do drużyny żeglarskiej wielopoziomowej. Nasza drużyna już istnieje przeszło 35 lat i od samego początku jest cały czas ten sam drużynowy.

U nas tez jest tak, że zbiórki drużyny są co miesiąc, a co tydzień zbiórki zastępów, a raczej wacht, bo tak się nazywają u nas zastępy.

Ja w harcerstwie jestem już jakieś 15 lat od zuchów. Mając jakieś 14/15 lat zaczęłam prowadzić wachtę. I tak do końca liceum. A odkąd skończyłam 18 lat jeżdżę na obozy jako kadra.

Początkowo były to tylko obozy drużyny, później trafił się jakiś wędrowny, gdzie u nas wędrowny jest rozumiany jako 2-tygodniowy rejs po Mazurach, a później obozy hufcach.

Teraz już studiuję w innym mieście, więc kiedy mogę pomagam w imprezach drużyny lub hufca.

czyli bez zadnej bardziej odpowiedzialnej funkcji a z doskoku?

tak też się układa życie. Ja robiłam wszystko, aby dostać taką pracę w moim mieście, abym mogła jeździć na biwaki i robić zbiórki na 17.00. Teraz widzę to inaczej, ale nie powiem, że nie było warto

sznur oddany, był potok łez i teksty "nie wyobrażam sobie jak druhny nie będzie", "druhna nie ma prawa nie wrócić" itp.

Jak wróciłam z biwaku zadzwoniła do mnie zdesperowana mama i cóż znalazłam pracę, 5 dni później mam być w Anglii. Dobrze, że udało mi się przekazać dzieciakom co chciałam



a teraz poluje, aby zostać skautką

To tak zadzwoniła i od razu jedziesz? Czy już wcześniej z nią rozmawiałaś?

A mogę zadać takie niedyskretne pytania, znaczy ile masz lat?

Bo dobrze zrozumiałam, że już pracowałaś normalnie tutaj w Polsce.

25 lat, właśnie obroniłam mgr.

Co z ta babką to trochę skomplikowane, bo znalazłam ją na jednej ze stron, napisała mi że jest zainteresowana a później, że mały idzie na cały etat do przedszkola i potem zajmuje się nim babcia. Po dłuższym czasie mi odpisała, że babcia nie daje rady i czy mogę zacząć jak najszybciej. O pracy dowiedziałam się ostatniego września, że chce mnie widzieć za tydzień (6 lub 7 października), ja na to że muszę sprawdzić loty i bilety a ona, że może mi pomóc kupić ale odliczy mi z wypłaty. Nie jest źle 90 funtów - 2 letnie dziecko. Pomoc z rana i po przedszkolu, aż mama nie przyjedzie(7pm) i czasami pomóc w niedziele, w czasie wolnym uczę się lub sprzątam. W domu mam być o 22 w trakcie tygodnia.



A moje dzieciaki wiedziały, że wyjadę, przedstawiłam im swojego chłopaka (był 2 razy na zbiórce), który jest Brytyjczykiem. Mówiłam im wiele razy, że się cieszę, gdy spotykamy się w takim licznym gronie i za rok może to wyglądać inaczej, itp. Aż nastał dzień, że oficjalnie powiedziałam, że chce zostać skautką i będzie nowa drużynowa, nasza przyboczna. Ogółem kochają cała kadrę, postarałam się o to i mimo iż płakali i już tęsknią to są w dobrych rękach i się nie boją, nikt też nie ma prawa odejść z drużny przeze mnie, o to też zadbałam!

Piszą do mnie i mają wysyłać paczki a ja odeśle im ze skarbami od skautów (już się umówiłam, teraz szukają gdzie mnie przydzielą).

To długo chyba byłaś drużynową. W sumie to też dobry czas na oddanie drużyny, trzeba tez dać się młodszym wykazać.

Musisz tez patrzeć na swój rozwój i iść dalej