Au Pair 2013!

A myślałam, że tylko ja jestem tak zakręcona na punkcie wyjazdu, chociaż to jeszcze rok! Uff, co za ulga. Witajcie w klubie!



Musimy zrobić sobie postanowienie, że będziemy pisały tutaj aż do wyjazdu, a później blogi i ciągły kontakt, żeby się jakoś wspierać w trudnych chwilach. I mam nadzieję, że każda z nas (jeżeli tego chcecie) trafi do NYC, będziemy mogły chodzić wspólnie na imprezy i poznawać miłości życia Mnie trochę przeraża tak wielkie miasto jak NYC, po Warszawie bez problemy ale NYC... ojej.



Za każdym razem jak muszę się uczyć do szkoły, robić coś czego nie lubię, albo okropnie się nudzę myślę sobie "Jeszcze rok, jeszcze tylko rok i koniec z tym wszystkim".

Cóż każdy by chciał zobaczyć Nowy Jork ale ja tak naprawdę wolałabym znaleźć rodzinę w San Diego a Nowy Jork tylko zwiedzić

Ale kontakt trzeba trzymać bo przecież można się będzie nawzajem odwiedzić np. w czasie urlopu

Ja zaczęłam sobie obklejać ścianę obrazkami z USA kompletna paranoja bo albo myślę o wyjeździe albo sprawdzam forum albo czytam blogi dziewczyn - zero nauki , a obiecywałam wziąć się za siebie

ja mialam to samo dziewczyny .. tez czytalam forum (czytam dalej) nałogowo .. blogi dziewczyn tez czytam.. no i sama jestem w trakcie konczenia swojej aplikacji itp.. wiec juz jestem blizej niz dalej.. musze poczekac na paszport bo niestety stary juz jest nie wazny... potem bede wyczekiwac rodzinek... mam nadzeje ze trafie do NY albo w okolice... oj jak ja bardzo chce..... cale szczescie juz jestem blizej niz dale.. wam tez bardzo szybciutko zleci... na pewno beda chwile zwątpienia itp... sama je mialam//.. ale potem jakaz to bedzie wielka radość,,,, powodzenia w zdaniu maturki cale szczescie mam to juz za sobą ... no i powodzenia w dązeniu do swoich celów a juz w szczegolnosci w dązeniu do wyjazdu do USA....mam nadzieje ze szybko sie tam zobaczymy..

Alez ten topik obleganyyyyy



Widzę, ze pojawia sie temat studiów w USA. Nadzianym trzeba być tylko jeżeli wybiera sie do college'u który nie jest Ivy league. W Ivy płaca Ci za wszystko+ nawet za bilety, także raj na ziemi. Do dobrego college'u trzeba sie przygotować na te 40k$ z trzymaniem, czasem nawet wiecej. Dla obcokrajowców NIE ma pomocy finansowych, musicie przy składaniu okazać kwitek, ze macie określona liczbę kasy żeby pokryć pierwszy rok studiów. Do tego dochodzą SATy, które w gruncie rzeczy takie banalne nie są. Byłam o krok od zdawania i jednak sie wycofałam, postawiłam na studia w PL albo Anglii. Stanowych college' ów radzę unikać, zmarnujecie czas i pieniądze, bo po tym możecie ew iść do normalnego, dobrego college'u bo na uni i tak was po tym nie przyjmą.





Wierzcie mi, studia w USA to było moje marzenie odkąd pamietam, ale gdy zabralam sie za to na poważnie doszliśmy z rodzicami do wniosku, ze kurde nie ma to sensu. Serio. Jeżeli chodzi o poziom nauczania ( mówię tu o kierunkach technicznych, typowe nauki ścisłe, albo raczej moje typy, czyli biomed, inżynieria biomedyczna, okretownictwo, energetyka itp.) są dużo lepsze w Polsce ( nawet Anglia wysiada). Za granica naprawdę cenią sobie dobrze wyszkolonych ludzi, a u nas może i jest nudno, ale szkolą dobrze. Dlatego jak sie uda, skończę w Anglii na King's College of London.







Ale najpierw AU PAIR!

Co do kilku rzeczy mogłabym sprostować, bo moja koleżanka dostała się na studia do USA. Była prymuską to fakt, ale nie zawsze w Ivy League płacą za wszystko. Jeżeli ma się szczęście i geniusz, aby tam dostać, jest duża szansa że i koszty będą niższe, albo zerowe. Ale to nie jest w stu procentach pewne. Zwykle studia też są drogie, ale już w pełni trzeba pracować, a zagraniczni studenci chyba jeszcze więcej, chyba, że mają jakieś szczególne uzdolnienia. A community college wcale taki zły nie jest, fakt - płaci się też sporo, bo 5k $ i nauka gorsza, ale można przenieść się na uniwersytet, jeżeli sytuacja finansowa się polepszy, tym, że wtedy są większe koszty.



Ja najpierw pojadę do USA i zobaczę jak to się wszystko ułoży. Mam nadzieję, że po mojej myśli, a studia mogą poczekać (:



Mam nadzieję, że jesteście ze mnie dumne, bo właśnie się dowiedziałam, że przeszłam do trzeciego i ostatniego etapu konkursu z j. angielskiego, testy na poziomie certyfikatów, czy jakoś tak, nie pamiętam co mówili o poziomie, ale był mega trudny i byłam pewna, że nie przejdę. I nawet się cieszyłam bo nie miałam zbyt dużej ochoty gadać z jakimiś anglikami na prezentacji. I niestety - będę musiała. Ach, stres mnie zje. Już zjada.



Kolejny dzień dobiega końca. Coraz bliżej wyjazdu!

A co do blogów, to ja mam lepszy pomysł na siebie Założę kanał na yt, bo to się od razu lepiej ogląda. Szkoda, że Maja Sikora przestała nagrywać, bo miłoby było razem z nią pozwiedzać NY lub posłuchać o codziennym życiu au-pair

Jestem mało fotogeniczna, więc wolę nie pokazywać swojej twarzy zbyt często, a poza tym nie wierzę w youtube Dlatego u mnie blog i kilka filmików z życia codziennego dla rodziny i znajomych i przyszłych au pair. I ciekawych życia USA.



Uwielbiam robić zdjęcia analogami i zastanawiam się, czy moje hobby przejdzie w USA, czy wywoływanie filmów tam nie jest drogie To by było złe



Dzisiaj przyszła moja gazetka z CC. Mam ich już z pięć... to mała obsesja.

Ja postanowiłam że kupie sobie kamerę i będę kamerować wszystko dookoła

Wiza studencka pozwala na prace w strasznie małym wymiarze godzin, więc nie ma opcji sie utrzymać niestety. Na Ivy każdy kto pieniędzy potrzebuje, dostanie je. Need blind sie klania.





Filmiki to extra sprawa jest

Może powinnaś się wgłębić w lekturę o need blind, to nie jest pewniak (: Jeżeli tak by było, nikt nie płaciłby za studia na Ivy League. Trzeba być geniuszem, wykazać się nie wiedzą, a osobowością. Oni nie inwestują w kujonów, bo ich jest na pęczki, oni inwestują w ludzi, którzy mogą coś osiągnąć i przydać się uczelni. Osobowość > wiedza, to oczywiste. To nie są zwykłe, jakieś tam uczelnie, na które dostaniesz się z dobrymi wynikami, certyfikatami, testami i umiejętnościami. Trzeba mieć to coś.



Chociaż, jeżeli już się ktoś dostanie, a dochód jego rodziny będzie poniżej, niż ustalony to pewnie nie będzie musiał płacić za studia i jeszcze będzie mógł dorabiać grosze na kampusie. Życie.



Możemy tylko pomarzyć, jeżeli komuś zależy na byciu w elicie i zarabianiu pieniędzy. Ja akurat mam przyziemne marzenia o własnej kawiarni albo ciastkarni, napisaniu książki (wcale nie z dużym nakładem) i małym mieszkanku gdzieś na strychu z kotem lub haskim i miłością życia nad dość ruchliwą uliczką. Przyziemne, ale jakże trudne do spełnienia. Więc Ivy wcale mi nie potrzebne (: