Emi, skandynawska syrenka ;)

nie dam rady z flogiem, bo:

1. komputera uzywac moge tylko od czasu do czasu i wlasciwie nigdy nie wiem kiedy moge a kiedy nie, a nie chce zeby cos zostalo zaczete i potem przerwane

2. komputer, do ktorego mam dostep jest stary jak swiat i nawet nie wiem, czy jakiekolwiek wejscie na wtyczke do aparatu ma... :? (<---do sprawdzenia)

3. jakbym stracila chociaz jedno zdjecie z tego co mam, to bym sie chyba pociela (zwlaszcza moja rozbierana sesje :lol: ) a jak w PL kiedys podlaczylam aparat do kompa to mi wszystkie zdjecia z karty zniknely i po prostu juz ich nigdzie nie bylo, ani na kompie ani na karcie, nie mam pojecia co sie stalo a nie mam nagrywarki zeby od razu sobie zgrac na plyte i sie nie martwic

4. w dokumentach na tym kompie nie chce nic trzymac, bo jest totalnie zawirusowany i niedlugo bedzie trzeba zrobic gruntowne porzadki i wszystko wlasciwie bym stracila, poza tym nie chce zeby chlopaki mialy moje fotki u siebie na kompie



powodow chyba wystarczy... niestety

a tam emi, dla chcacego nic trudnego.

i to sie tyczy wszystkiego! :lol:

taaa.... rozbierane zdjecia trzymac na IBM sprzed 5 lat z Windowsem 2000 ktory nie ma funkcji wydzielania osobnych profili... bardzo fajnie... :?



No i rodzinka wyjechala. Oczywiscie nie zapomnieli zostawic poczty Mam umyc piekarnik i mikrofalowke, zmienic wszystkim posciel i... pamietac o kwiatkach (Bogu dzieki ze to napisali, bo pewnie trzeba by wszystkie wyrzucic po tym tygodniu, juz jednego zabilam u siebie w pokoju, bo myslalam ze sztuczny i go przez caly miesiac nie podlewalam, po czym zauwazylam, ze cos jest z nim nie tak :lol: ). I jakos taka zestresowana jestem troszke, bo sobie uswiadomilam, ze juz nie mieszkam in the middle of nowhere gdzie nawet samochodu nie musze zamykac bo i tak nikt go nie ukradnie, a nawet do niego nie podejdzie - mieszkam w miescie, w stolicy w dodatku gdzie cos sie dzieje co pare minut, moi hosci sa w okolicy (i nie tylko) znani (znalazlam w ich papierach przypadkowo wywiad Svenska Dagbladet z moja hostka w czesci przemysl/ekonomia)... Jak ja mam ten dom wieczorem sam zostawic? A jak cos sie stanie?

No ale nic, trzeba skandynawska zasade "ta det lugn" (take it easy) wziac do siebie i miec wszystko gdzies :lol: i nie martwic sie za bardzo



Dzis mam dylemat, nie wiem czy jechac do Judith na obiad i spedzic mily ale zwyczajny wieczor, czy zrobic cos szalonego i jechac do miasta na rock'n'roll party (ale sama bym jechala)...

Do wieczora jeszcze czas, zdaze sie zdecydowac :lol:

O kurde 8O

Tez Szwedy maja wymogi....

Piekarnik, posciel.... Nigdy w zyciu..... :mad:

Ja o mojego kwiatka dbam Na wiosne przesadzam

A domem sie nie przejmuj, pozamykaj, alarmy powlaczaj i luz co sie stresowac bedziesz. I lec do kumpeli

Ja tez zaraz sie ogarne i jade do dziewczyn

Znow sie nie wyspalam, dzisiejsze ryki przeszly wszystko..... :mad:

Ale pojechali w cholere i spokoj........

No i cieplusio, i wiosennie sie robi, ostatnio jak Slonce zaswiecilo to sie jak w Polsce poczulam, nie wiem czemu... Bo u nas zawsze swieci czy zima czy lato a tu miesiacami szaro.....

Emi, idz za moim przykladem - kup sobie kaktusa

A co do zdjec, to ja moich nie moge trzymac na kompie hostow, wiec mam je wszystkie zachowane w mailach na mojej poczcie. Niewygodne przyznam, ale nie mam wyjscia

mam rade ,zalozcie sobie konto na www.shutterfly.com ,to jest za darmo .Mam tam wszystkie swoje zdjecia ,zabezpieczone haslem ,posegregowane w albumy ,bardzo wygodne ,polecam

oprocz tego mam wszystko na plytach i w albumach ( oczywiscie nie wszystko ) mam bzika na punkcie zdjec

Wlasnie wrocilam z obiadu u Judith, zabawe mialysmy przednia i wcale nie zaluje, ze nie pojechalam do miasta na rockowe party Jutro zjezdza sie niemieckie towarzystwo z Finlandii, juz sie doczekac nie moge

Zamarzlam na przystanku czekajac na autobus, jak wychodzilam w dzien z domu to bylo +3, teraz jest -5 a ja na sobie polowe ciuchow mniej niz zazwyczaj. Jeszcze z mokra glowa wyszlam, mam nadzieje, ze nic mi nie bedzie...

Do lozka sie wleke powoli. A dla "wiernych czytelnikow" szykuje sie powoli niespodzianka, ale na razie nie powiem co to

No pisz, pisz, bo mnie zaciekawilas

Emi nie badz taka tajemnicza :wink:

Finlandia dostala tylko srebrny medal w hokeju... Przeciez nalezalo im sie zloto

Jednak kazda sytuacja ma swoje dobre strony, przynajmniej w miescie dzisiaj bylo wesolo :lol:

Przezylam pierwsza hardcore'owa podroz. Samodzielnie wybralam sie powitac moja footballowa przyjaciolke z Turku (a wlasciwie to z Greifswaldu ale poki co, z Finlandii) na stacje metra zwana Kungsträdgården... Nigdy w zyciu tam wczesniej nie bylam. Trzeba bylo szukac niebieskiej linii w metrze na centralnym. No to ok. Juz mnie dziewczyny wczesniej ostrzegly, ze niebieska jest na samym koncu i ze podroz bedzie scary :lol: :twisted:

Jade jednymi schodami w dol. Drugimi schodami w dol. Potem korytarzem dlugim jak jelito Trzecimi schodami w dol 8O Sama jade, ludzie sie po drodze wykruszyli.

Czuje sie jak w jakiejs jaskini. Ale fajnie jest

Wsiadlam w linie z toru nr 6, sama na peronie, sama w pociagu... 8O Stacje jedna mialam jechac. Wysiadlam, rozgladam sie... No dobra, znaczek jest jakis do wyjscia (oczywiscie nikt nigdy nie wie, ktore wyjscie wziac i sie szukamy z ludzmi po parenascie minut wokol stacji :lol: ).

Schody widze. Nie dzialaja. Dochodze do nich... 8O Jada! Dziewczynka z finskiej wsi poznala jak dzialaja schody ruchome na fotokomorke :lol:

Wyjechalam, potem wybieglam drugimi bo juz ruchome nie dzialaly. Korytarzem ide a tam jakies ladne napisy i rysunki i w ogole na scianach. Oczywiscie wkolo ani zywej duszy. Stacja jak z powiesci Kinga :twisted:

Jedynym zywym okazal sie pan kasujacy bilety - a mialam juz schizy ze jak wyjde na powierzchnie ziemi to sie okaze, ze jedyna osoba jestem :lol:

No to na Julie czekam. Czekam, czekam... Jeden sms, drugi sms. Podjezdza jakis czarny koles (znaczy sie nie Murzyn, ale taki turkowato-arabski) vanem. Oczywiscie przy mnie zwalnia. No to ja w uliczke w lewo. On samochodem powolutku za mna - dojechal do konca i zawraca. Ja w uliczke w prawo, on za mna... W koncu stwierdzilam, ze nie ma co kluczyc po tych malych "krakowskich" uliczkach, lepiej wyjsc na zywiol i podazac w strone Starego Miasta (Gamla Stan) bo stamtad nadejdzie pewnie Julia.

Zniknelam za rogiem, koles sie zatrzymal pare metrow przed. Czekam, czekam.

Poddal sie, pojechal.

Wrocilam na moje poprzednie miejsce postoju, a tu... Jedzie tym razem srebrne Volvo i co? Oczywiscie sie zatrzymuje 8O A mi serce znowu do gardla.

No ale ten jak sie odwrocilam w druga strone to sam odjechal.



:roll:



W koncu nadeszly Julia i Steffie. W poltorej godziny oblecialysmy Södermalm, Norrmalm i Gamla Stan - niezle tempo :lol: Fajnie bylo znajome twarze znowu zobaczyc ze starych dobrych turunskich czasow :roll:



Stwierdzilam, ze ja wole przejsc sie do miasta z powrotem na piechote niz korzystac z zakreconej i nawiedzonej stacji Kungstrådgården :lol:

Po drodze troszke pobladzilam i bardzo dobrze sie stalo bo... znalazlam finski sklep z plytami i koszulkami, naszywkami i reszta

Apulanta, Kotiteollisuus, Zen Cafe, Nightwish...



Nawet Sztokholm pozwala mi zachowac w swoim pokoju moja mala Finlandie...



A teraz nareszcie w domku jestem, w tym tygodniu powlocze sie troche po miescie i troche ladnych zdjec zrobie, bo naprawde jest czego