2 pytania przyszłej au pair

Ja czytałam w umowie, że jeśli jedziesz na 1-6 mies. to nie gwarantują wymiany rodziny. Zawsze możesz jechać na 6 mies. i 1 tydzień :-P. Szkoda, że nie jedziesz tam, gdzie ja wogóle mało dziewczyn wyjeżdża do Belgii/Szwajcarii. Dziwię się, bo przecież tam są najlepsze zarobki, można wybrać rodzinę niemiecko/flamandzko/francusko/anglojęzyczną.

Jakoś sentyment mam do UK. Może następnym razem do Szwajcarii? kto wie... Stany na pewno odpadają- tzn. chciałabym pojechać zwiedzić co nie co, ale nie jako au pair- tak daleko, za oceanem

A jak wygląda sytuacja u Ciebie? Procedura rekrutacyjna zakończona?

Został mi lekarz (wtorek), kopie dowodu i prawka i zaświadczenie o niekaralności. No i I rata, która wpłacę w poniedziałek. Na to zaświadczenie czeka się do 2 tygodni i zastanawiam sie, czy poszukiwanie rodziny zacznie się wcześniej czy dopiero po dostarczeniu tego zaświadczenia?

Po dostarczeniu. Ja dzis wplacilam 1 rate, zdecydowalam sie na 6 miesiecy i mam nadzieje ze w poniedzialek napisza mi ze papiery sa przeslane i jakas rodzinka sie za niedlugo znajdzie, bo im bilet szybciej zabookowany tym tanszy. Apropo prawka, jestem przerazona jak beda kazali mi jezdzic 8)

Ja mam prawko, ale nie zaznaczyłam pola "driving" w formularzu, nie chcę jeździć :-P. W takim razie tym zaświadczeniem też się muszę zająć jak najszybciej ,czyli w poniedziałek.

Jak było na summer au pair? Był stres przed wylotem ? Jak u Ciebie z językiem?

Heh, dołączę się do pytań...

Znacie agencje aupair.com.pl?

Ja nie znam tej agencji :/



No, ja też mam prawko, ale od czasu examinu tj od pół roku nie jezdzilam ani razu :/ dlatego jestem przerazona.

Summer au pair- swietna przygoda Trafila mi sie swietna rodzinka, chociaz na pcozatku mialam mylne wrazenia :twisted: Generalnie, było fajnie. Zapraszali raz na jakiś czas na jakiś wypad: do pubu, na kolację albo na występy dzieciaków. Jak byłam w Londynie pierwszy raz z nimi to też w sumie na ich koszt. Wystawili mi spoko ref a jeśli chodzi o dzieciaki- "nie były złe" No, ale najbardziej mi się podobało to, że byliśmy wobec siebie fair, thank you, codziennie 'przewijało się' po domu, więc to było fajne, i w sumie dzieliliśmy się tzn jak jedliśmy kolację jak dzieciaki już spały to razem sprzątaliśmy ze stołu, czasem zdarzało się, że tylko ja, ale to wtedy obydwoje bylo zajęci i dziękowali za każdym razem.

Stres był ogromny nie dość że sama do Anglii to jeszcze sama samolotem Ale nie było najgorzej

A jeśli chodzi o język- haha, rzecz względna. W Polsce uczą inaczej trochę, więc jak się przyjeżdża i ktoś mówi to baaaaaardzo szybko się wydaje Podstawy znam, jestem po licencj. z ang. więc jest OK, ale nawet jeśli znałoby się podstawy- to w końcu ten wyjazd też ma na celu podszkolenie języka

Nathalie a czemu zwróciłaś uwagę na tę agencję? Ja czytałam coś o mikroserwisie, chyba nawet tu na forum. Dokąd chcesz jechać?



butterfly dokładnie, jak ja słyszę jakiegoś obcokrajowca mówiącego po angielsku to stwierdzam, że mój poziom to chyba A minus 1 haha. A jak to było mieszkać z obcymi ludźmi, tzn. stresowało Cię chodzenie po domu, branie czegoś z lodówki, czy raczej na luzie?

No, sama zobaczysz za niedługo, ale jak zna się podstawy- moim zdaniem- to bez problemu da się radę.

A jak się mieszkało z nimi? W porządku Miałam sypialnie naprzeciwko ich pokoju. Czy się stresowałam, chciałam właśnie sobie przypomnieć pierwszy ranek, ale nie pamiętam :lol: Tzn. byli przyjaźni, i nie odczuwałam tego, że czuję się nie mile widziana, chociaż też nie miałam poczucia, że jestem 100% u siebie, wiadomo. Tzn jak brałam coś z lodówki to żeby zrobić coś dzieciakom i sobie do zjedzenia to nie miałam zadnego stresa (np raz po kolacji zapytałam sie czy moge sie poczestowac Custardem z lodowki, oczywiscie powiedzieli ze mam sie czestowac bez pytania, ale w koncu tata dzieciakow tez mial na to ochote i wyciagnal 3 pucharki, custard, banany, sam przygotował i zajadalismy razem . Ale nie byli to ludzie, ktorzy "patrzyli na rece"

Kiedyś jak byłam przeziębiona, a to była ndz (wiec rodzice byli przy dzieciakach) poszłam się przekimać bo czułam się fatalnie i schodze na dol sobie zrobic angielski odpowiednik Terraflu a tata dzieciakow przynosi mi z piekarnika talerz naładowany jedzeniem, mówi że jeszcze ciepłe i żebym sobie zjadła- to było miłe bardzo. Więc już miałam łzy w oczach haha

Teraz jak już mam wszystko zalatwione i tylko czekac az sie ktos odezwie (mam nadzieje) to mysle sobie kim sa Ci ludzie, czy beda w porzadku, jaki beda miec dom, czy jakies zwierzatka...(w tamtym domu był pies, kot wiekszy od psa i kanarek

Wiec generalnie wszystko zalezy od ludzi

a jak sie nazywa Twoja konsultantka z proworka?

Właśnie, wszystko zależy od rodziny, ale tego niestety nie da się wyczuć wcześniej . Można się tylko domyślać, jacy są, wszystko okaże się na miejscu i z czasem. Im więcej o tym myślę, tym bardziej się stresuję- język, atmosfera w domu. Nie lubię chodzić komuś obcemu po domu, a co dopiero mieszkać, brać jedzenie itd. Ale skoro taka jest idea programu au pair... . Poznałaś jakieś inne aupair albo Anglików? Mogli do Ciebie przychodzić? A jeśli chodzi o rozkład zajęć- ustalaliście z góry co i jak w danym tygodniu?