Witamy w Leon- czyli Hiszpania z trochę innej strony:)

wow ale super historia maskara,zazdroszcze.i pomyslec ze taka love story trwala tylko jeden dzien .tylko zakonczenie troche smutne

a wczoraj i dzisiaj poczułam się jak 5-letnia dziewczynka,bo chciałam zapisać się na fitness, a że mój hiszpański jest mega słaby to hostka napisała mi na karteczce o co mi chodzi no i dzisiaj poszłam z tą karteczką i się dogadałam tylko, że zajęcia do dupy i jednak nie bede na nie chodzić....po prostu nie mam pomysłu co tu z rana robić

Doly chyba kazdy ma. A poznalas tam juz jakichs ludzi? Najgorsze to wloczyc sie samemu moim zdaniem...wtedy czlowiek wpada w taki jakis depresyjny nastroj. Swoja droga to gadanie z ludzmi na ulicach to jest to co mi sie tu najbardzoej podoba

no właśnie nie poznałam;/ a wszyscy ludzie z mojego kursu hiszpanskiego nie mówią po angielsku ( swoją drogą to zastawiam się jak oni się tu dogadują bo ani angielski ani hiszpanski :? )

Potrzebuje wsparcia- nie wiem co jest "nie tak", bo jestem już prawie miesiąc w Hiszpanii i tak jakoś czuje sie rozczarowana :? sama nie wiem z czego to wynika, bo trafiłam na fantastyczną rodzinkę( pracuję max.30 h tygodniowi, nie muszę sprzątać, wszyscy są dla mnie bardzo mili- ostatnio moja hostka kupiła ciasto dla moich znajomych u których nocowałam -więc z rodzinką wszystko ok), w zeszłym tygodniu poznałam kilka dziewczyn -Polek , które są tu na erazmusie-bardzo fajne dziewczyny-byłam nawet na swojej pierwszej imprezie-ALE nie wiem dlaczego(bo uwielbiam się bawić :wink: tutaj bawiłam się średnio, wogóle zimno mi tutaj i nie wiem czy nie jestem stworzona do operkowania( ze względu na schedule i taką sztuczną sytuacje z moją host family[ nie cierpie udawanie i przekonywanie się na siłę]) czy może fakt,że jestem w niewielkim mieście 140 tys. mieszkańców i nie mam co robić w ciągu tygodnia i nuda mnie zabija. Naprawdę, dziś płakałam ze 3 razy i to z takich powodów, że.....nie poznaję się. pomocy





A tak btw czy wy dziewczyny wybieracie się na święta do domu?? Bo ja raczej nie (mega drogo) i też sie zamartwiam jak to będzie....

No to jak to jest z tą rodzinką, dobrze czy źle? A może po prostu nie chcesz być aupair i szukasz w nich wad na siłę? To ciekawe, że wspominając o hf nie napisałaś nawet pół słówka o dzieciakach... Słuchaj, nie każdy jest stworzony do bycia ap, jeśli tego nie czujesz, to zwijaj manatki i wracaj... A miasto 140tys mieszkańców to wcale nie takie małe miasto, to jak nasz Rybnik...

no wlasnie, to wlcae nie takie male miasto! No i z ta rodzinka to tez nie wiem o co chodzi, bo raz piszesz, ze super a po 2 linijkach czytam ze cos udawaja? Wiec jak to jest?!

Na moje to sobie cos ubzduralas w glowie i szukasz dziury w calym.... a moze wystraczylo by tylko wyluzowac, wychodzic czesciej i nie zamartwiac sie na zapas? A swieta? zobaczysz jak sie je obchodzi w Hiszpani!! Zacznij szukac pozytywow i sie ich trzymaj!

Hej nie mafrtw się. Ja też tak czasem mam i podejrzewam że większość au pair miewa takie stany. Ja tam uważam że to normalne. O ile nie trwa to zbyt długo i jest przejściowe. Ja na święta zostaje w hiszpanii ale nie zamierzam spedzać ich z hf. Mimo iż są bardzo sympatyczni. chętnie wykorzystamm ten czas na relaks. A jak będziesz chciała (i moja hf wyjedzie do rodziny na święta) to możnaby się zastanowić nad wspólnymi świętami w Walencji No, głowa do góry. U mnie dziś słońce świeci i jest 26 stopni!

jak przy takiej pogodzie mozna sie smucic?



u mnie w nl leje caly dzien xD i ogolnie jesien pelna para. mokro, zimno, zolto od lisci

u mnie to jest 10 stopni i strasznie wieje;/ o dzieciach nie pisałam, bo za dużo z nimi nie przebywam(raczej jestem od odbierania ich ze szkoły)ale np. jak zaproponuje im wspólną zabawę to nie chcą :? rodzinka jest fajna pisałam o tym, że ja się czuje tak "fałszywie" pod tym względem, że niezręcznie :? :? bo oni są rodziną a ja takim piątym kołem u wozu,