Au Pair 2013!

Wielkie dzieki Blueberry91. Przeswietny pomysl z tym rysowaniem, fotografowaniem czy ukladaniem na ktory wczesniej nie wpadlam. Zaraz cos wykombinuje. Jeszcze raz dzieki !

Blueberry91 - jazdę lubię... ale jako pasażer. Uwielbiam wręcz, dlatego też myślałam, że polubię jazdę jako kierowca. Ale jak na razie nie cierpię tego. Fakt, początki zawsze są trudne i trzeba się przyzwyczaić, ale ja zazwyczaj czuję, kiedy muszę właśnie się tylko przyzwyczaić, a kiedy czegoś po prostu już nie polubię... eh...

Powiem tak, od jakiegoś czasu zdarza mi się jeździć na automacie i nie wyobrażam sobie jak można pomylić gaz z hamulcem. Jest to na pewno wygodniejsze przy jeździe po mieście, kiedy stoi się w korkach i nie trzeba trzymać cały czas wciśniętego sprzęgła. Tak samo jak stoimy na światłach i puścimy hamulec to mamy pewność że samochód nie zjedzie nam w dół, może co najwyżej delikatnie pojechać do przodu. Nie wiem jak się jeździ w warunkach zimowych bo jeszcze nie próbowałam. Jednak miałam problem wjeżdżając pod górę, bo nie mogłam zredukować biegu, ale to już jest kwestia silnika. Podobno przy automatach powinny być silniejsze.

Sama też lubię jeździć na manualnej skrzyni, ale jak nie ma się wyjścia to się jeździ na tym co jest.

Na 12 mam kolejną jazdę... zobaczymy, zobaczymy, ale jakoś się na to nie cieszę..

ja też na początku jakoś optymistycznie tego nie widziałam. Ale po paru lekcjach zmieniłam zdanie, i te 30h wyjeździłam mega szybko.



A wgl to ile h już wyjezdzilas?

Ja mam już 8 wyjezdzone i smigam po calym miescieee .... Paula, na pewno polubisz... moja koleżanka przez 25 godzin nienawidziła swojego instruktora i jeżdzenia, a potem jej się odmieniło Przemyśl, czy może instruktor ci nie odpowiada, bo to potrafi zepsuć całą przyjemność

ja miałam instruktora, którego lubiłam za bardzo przez to też nie nauczyłam się jeździć, tak jak powinnam, bo nie zwracałam uwagi na jazde :lol:

Hehe, to jest dobry sposób dla Pauli na polubienie jazd. Zakochanie się w instruktorze. Wtedy będzie chodziła na jazdy z jednym wielkim bananem na twarzy



Ja swojego też lubiłam ciut za bardzo, ale nie tak, żeby się zauroczyć, jednak trochę bardziej niż lubi się typowego instruktora

[quote name="Blueberry91"]Hehe, to jest dobry sposób dla Pauli na polubienie jazd. Zakochanie się w instruktorze. Wtedy będzie chodziła na jazdy z jednym wielkim bananem na twarzy



Ja swojego też lubiłam ciut za bardzo, ale nie tak, żeby się zauroczyć, jednak trochę bardziej niż lubi się typowego instruktora [/quote]

hahahhaha teraz ja miałam banana jak czytałam to co napisałaś ja jazdy skończyłam bardzo dawno temu i już prawie zapomniałam jak to było chodzić na jazdy

Miałam czterech instruktorów i dopóki nie trafiłam na tego 'jedynego' haha to nie chciałam w ogóle jeździć, bo tamci to byli jacyś debile.. do tej pory jednego mam w znajomych na fejsie i tylko mam lache jak dodaje kolejne statusy o tym, jaki to on jest samotny



ooooj, chciałabym jeszcze raz zacząć kurs :twisted: :twisted: :twisted: :twisted: :twisted: :twisted: :twisted: :twisted: :twisted: :twisted: :twisted:

Mój instruktor ma brzuch tak duży, że ledwo mieści się w samochodzie i jest prawie łysy, a do tego wszystkich nazywa albo "kotkiem" jeżeli jeżdżą, albo "tyfusem" jeżeli są pieszymi. No can do.



Ale jutro znów mam jazdę, bo odwołałam dwie poprzednie i eh... ale przeżyję. Nie lubię się tak łatwo poddawać, nie lubię ot tak czegoś zaczynać i tego nie kończyć. Nie ważne jak się będę czuła, skończę to. A przynajmniej kurs. Co do egzaminu to ja wciąż nie wiem. A może pewnego dnia wsiądę do samochodu i okaże się, że jestem świetnym kierowcą i tak naprawdę kocham jeździć blah blah kto wie