Irlandia przywitala dosiunie...

Dosiunia mogę zapytać ile udało ci się zaoszczędzić ?

[quote name="dosiunia"]nieprzespane noce to chyba o pracy, nie? ;(( xd[/quote]



Taaaaa :mrgreen: zobaczysz fajnie jest na studiach :lol:

1350€ w 18tygodni.

wow 8O !! no to mnie zdolowalas!!ja chyba 2 tyg po Tobie wyjechalam i do tej pory mam z jakies 400E

jak ktoś musi to oszczędza i zostaje do końca bo nie ma innego wyjścia

gratuluję!

Agata! Ty zyjesz?! opowiadaj co u Ciebie!!



No ja jechalam celowo zarobkowo i tak chcialam wiecej, ale jest dobrze, jeszcze jakas praca dorywczo mam nadzieje i sie uniezaleznie od apodyktycznej mamuski :evil:



Wiecie, z dnia na dzien coraz bardziej sie upewniam, ze bedzie mi ciezko ich tu zostawic i wrocic do Polski, moge z pelna odpowidzialnoscia napisac, ze bylo mi tu lepiej jak w domu. Mimo, ze mialam gorsze i lepsze dni, to jednak sa ludzie, ktorzy mi pomagali przezyc to i wytrwac do konca, jak ja im podziekuje?



Codzennie wieczorem chodze na moj spacer i codzienie coraz bardziej nie moge uwierzyc, ze jeszce 10 dni, 7dni roboczych, jeszcze jeden weekend i bede w POLSCE.



Pamietam dokladni wszystko, jak przyjechalam, jak ona siedziala smutna i zmeczona i miala trampki, dluga trasa do domu o 2 w nocy, jak nie moglam poznac domu. Ochydny pierwszy lunch, nudnosci, chec wracania do domu i 'jeszcze tylko 120 dni' a pozniej 'jak bedzie po polowie to juz zleci'



A teraz jestem tak podekscytowana i steskniona, ze to wszystko wydaje sie tortura.

plus nienawidze latac samolotem ;<

a widzisz troche samozaparcia i wszystko jets mozliwe



co do rodzinki..powiem Ci z wlasnego dosw ze trzeba docenic to co sie ma,mam na mysli wlasna rodzine,pomimo ich wad,pomimo iz ciagle sie klocicie,pomimo ze to ty jestes ta najgorsza itd

"spieszmy sie kochac ludzi,tak szybko odchodza"(( sory za te smuty,ale juz duzo przezylam i chociaz moja rodzina w pl nie jest idealna to ich kocham ponad zycie i nigdy ale to nigdy nie powiem ze w host rodzinie jest mi lepiej niz w moim wlasnym domu.

Ach, zostaly dwa dni, a mi tak strasznie dziwnie jest, baaaaaardzo. Ciesze sie, ale mam tez watpliwosci, czy mnie moja ukochana Polska nie przytloczy swoja szaroscia i codziennoscia. Poza tym czlowiek sie szybko przywiazuje, ja do dzieciakow tez, szczegolnie dwoch malych, chyba jakos musze sie zdystansowac do nich przez ostatnie dwa dni.



Ciesze sie jednak, ze dokupilam walizke na podreczny, bo byloby chyba kiepsko i tak z ciezkim trudem sie spakowalam, za duzo butow!



Ostatni weekend dobega konca, musze jeszcze kupic kilka rzeczy i slodycze dla roommate bo jej obiecalam

No dziewczynki, moja przygoda dobiega konca, wiele z Was pamieta, jak lecialam, jak wszystko, ja tymbardziej. A teraz, sama nie wiem, boje sie wracac, boje sie samolotow, ale juz nie moge se doczkac zapachu polskiego powietrza. Trzymajcie kciuki za mnie i do zobaczenia za rok w Anglii mam nadzieje Cambridge <3

hej dosiunia co u Cb?dotarlas do Polski?odnalazlas sie na nowo w polskich realiach?