Sol - OSZUKAC PRZEZNACZENIE!

PS EMI MIALAS RACJE!

WARSZAWA SMIERDZI I ODBIERA OCHOTE DO ZYCIA!!!

Sol, tu nie ma czego zazdro?cić, bo to nie tak kolorowo jakby się mogło wydawać - widzisz, ja jestem szczę?liwa bo poznałam moj? drug? połówkę, ale i tak życie nie stało sie wiele łatwiejsze - nadal nie wiem, gdzie chcę mieszkać, co powiedzieć hostom, bo chcę zerwać umowę (tak, żeby nie zrobić jakiego? burdelu i żeby ostatni miesi?c nie był aż tak straszny, jakby się mogło wydawać). Chcemy gdzie? wyjechać, bo w Szwecji nawet nie mam szans na bycie normaln? osob? - au pair tam jest nikim, a kim? to albo jak masz kasę albo jak że? mężatka, o tym też my?lałam, ale jednak nie... Wolę poczekać i mieć white wedding niż w ukryciu się hajtać, żeby tylko papier zdobyć.



My?lę, że każda tutaj ma swoje lepsze i gorsze chwile, takie, kiedy najchętniej rzuciłaby to wszystko i skryła się pod mamusinym płaszczykiem i takie, których nie zamieniłaby na nic innego na ?wiecie.



Ale co? Życie to nieustanna walka. Walka o byt, o pozycję, o własne szczę?cie. Najważniejsze się nie poddawać i nauczyć się cieszyć z tego, co się ma.

Trudne, ale nie niemożliwe.

Podpisuje się całkowicie pod tym co napisała Emi-m?dra kobieta! :wink:

No i wlasnie caly czas o to mi chodzi-chcialabym pojechac do Norwegii ale jak sobie pomysle ze znow ludzie beda pytac kim jestem, co tam robie a ja bede musiac odpowiadac ze jestem aupair to plakac mi chce chce!!!

A wiadomo ze nie znajac jezyka nie mam zadnej innej mozliwosci zeby tam pojechac wiec kolo sie zamyka :?

Chyba sie troche pomylilas co do mojej oceny.

Owszem odpoczywam tu, jestem szczesliwa ale mam ta swiadomosc, ze tak zawsze byc nie moze.

Targaja mna te same rozterki co toba i bardzo sie stresuje i doluje. Szczegolnie wieczorami jak jestem sama w domu.

Siedze, placze i wszystko po raz setny analizuje dochodzac do glupich wnioskow...

Wiem, ze za granica mam lepsza szanse ale jak pomysle, ze mam byc tam calkiem sama, ze mi najlepsze lata przez palce uciekna...

A tu? Tez sie wielu rzeczy boje...

A najgorsze jest wspaniale doradztwo wszystkich naookolo, az sie niedobrze robi i odechciewa rozmowy...

Pogubilam sie troche w tym wszystkim.

Sol ty sama wiesz chociazby po naszych chaotycznych rozmowach...Eh...

Kiedy sie spotkamy? Pisz mi na koma.

PS Z kazdym dniem, godzina odkad tu przyjechalam niechec do tego kraju we mnie narasta!!!

Jestem teraz swiadkiem takich wydarzen, ze normalnie nigdy bym w nie nie uwierzyla, a jednak one dzieja sie naprawde...

Nierozumiem co siedzi w tych ludziach ze oni po prostu nie potrafia normalnie zyc, gdzie jest granica ludzkiego upodlenia, jak daleko mozna sie posunac...dla mnie to wszystko jest chore...



Jakby pol roku temu ktos mi powiedzial co sie bedzie teraz w moim zyciu dzialo nigdy bym nie uwierzyla bo przeciez ja tylko chcialam zostac aupair...

Boze ale jestem wsciekla sama na siebie!

:mad: :twisted: :evil:

Nie potrafie sie skupic na nauce!Caly dzien dzisiaj mialam poswiecic na nauke (w koncu nie po to tutaj wracalam i nie po to wydaje na szkole polowe swojej pensji zeby nic z niej nie wyniesc!!!) i oczywiscie zero zrealizowanego planu i to tylko i wylacznie z mojej wlasnej winy!!!

Poziom w szkole calkiem spoko i zamiast wykorzystac mozliwosci poki je jeszcze mam to ja oczywiscie zachowuje sie jak debil i mysle o niewiadomo czym!!!(???)

Ide zrobic kawe-moze mnie przywola do porzadku :?

Sol, tu już ci nie doradzę, bo to już musisz sama wiedzieć. Operkuję już od stycznia 2005, a jest lipiec 2006 i dopiero teraz dochodzę do wniosku, że dłużej już nie mogę (aha, zamień au pair na baby-sitter jak mówisz, zupełnie zmienia nastawienie ludzi dokoła i siebie samej!). Mam zamiar wyjechać na wyspy brytyjskie, bo znam język i w ogóle. A może zacznij się uczyć norweskiego gdzie? indziej? Potem już tylko pojedziesz i na sprz?tanie się załapiesz i wtedy na perfekt podszkolisz?

Takie już jest życie Polaka - zaci?nij zęby i jedź, gdzie uważasz, że będzie ci lepiej. Może po drodze spotka cię co?, co sprawi, że wszystko będzie łatwiejsze, b?dź łatwiejsze będzie się wydawać? Tak jak ja poznałam mojego mężczyznę...



Nie wiem, nie jestem chyba odpowiedni? osob? do dawania porad teraz, kiedy sama mam niepoukładane w życiu...

I jak sie mam k... nie denerwowac jak wlasna rodzinka zamiast mnie wspierac w tym co robie to mi jeszcze kazania straszne robia!!!

Bo oni oczywiscie wiedza jak ja mam zyc i co robic zeby bylo dla mnie najlepiej!!!

No i powiedzcie czy by was"szlak nie trafil"(pomimo mojej wscieklosci brzmi to nieco zabawnie :wink: )

Normalnie jak sie wkurze to spakuje manatki i wracam do Dani ze znajomym i w dupie mam rozum i przeznaczenie.Wiem ze tam nie bede calkiem sama a juz na pewno nikt mi nie bedzie pierdzielil za uszami ze

" obudze sie jak moje kolezanki mi pomachaja magistrem przed nosem a ja zostane z niczym"



W dupie mam magistra takiego popieprzonego kraju!!!Teraz zarabiam wiecej niz nie jeden magister!

Tez mi radocha siedziec piec lat i strasznie kuc, a potem zarabiac z magistem 800zl w polsce albo sprzatac kible w Anglii! Kible moge se sperzatac i bez magista haha

Przepraszam Sol, ale ja my?lę, że Ty się trochę za bardzo przejmujesz tym, co ludzie mówi? - i to jest problem wielu dziewczyn (mamy tu jeszcze jedn? znajom? na forum, która ma to samo)...

Jak cię wkurza to czego nie jedziesz?