Male au pair in Ireland - czyli dziennik faceta na obczyźnie

Banek, po tym wszystkim co tu napisałeś, wydaje mi się, że jesteś strasznie naiwny. Spełniałeś każdą zachciankę tej kobiety, ani razu jej się nie postawiłeś. Na koniec w zasadzie dałeś się okraść. Dałeś się ustawiać po kątach, a jak już wiedziałeś, że od niej odejdziesz to nawet nie próbowałeś znaleźć innej rodziny. Są rodzinki, które potrzebują aupair od zaraz i mogłeś jakąś znaleźć.

Nie zrażaj się od aupairowania, ale myślę, że musisz się jeszcze wiele nauczyć. Życie Cię jeszcze nie kopnęło dostatecznie w dupę, że tak naiwnie się zachowałeś. Może zrób sobie rok przerwy i spróbuj ponownie.

Nie mówię, że powinieneś był się na niej mścić w jakiś wredny sposób. Ale postawić jej się mogłeś,.

[quote name="banek"]. Następnego dnia wstałem rano i się spakowałem, potem miałem umyć swoją łazienkę, wynieść meble z salonu i tam poodkurzać i też odkurzyć schody. Spytałem jej się, czy mi da pieniądze za te ostatnie dni i zwrot za bilet autobusowy. A ona, że jeśli wrócę to nie ma problemu O_o Powiedziałem, że potrzebuję tak, czy inaczej, a ona, że bynajmniej będę miał silniejszą motywację na powrót.[/quote]



Szczerze to ja Banek nie wiem co za facet z ciebie, wykorzystala cie do ostatniej minuty ! Dziwne, ze jeszcze w nocy nie kazala ci czegos robic, zeby nie zmarnowac czasu, a ty i tak pewnie bys sie zgodzil. no i kasy ci nie dala i ty tak to zostawiles? na twoim miejscu jeszcze bym jej cos posprztala w ramach wdziecznosci.



czytajac ten wpis ledwo sie posikalam ze smiechu :lol:



niektorzy nie powinni w ogole sie brac za au pairowanie

[quote name="sunkiss"]
[quote name="banek"]. Następnego dnia wstałem rano i się spakowałem, potem miałem umyć swoją łazienkę, wynieść meble z salonu i tam poodkurzać i też odkurzyć schody. Spytałem jej się, czy mi da pieniądze za te ostatnie dni i zwrot za bilet autobusowy. A ona, że jeśli wrócę to nie ma problemu O_o Powiedziałem, że potrzebuję tak, czy inaczej, a ona, że bynajmniej będę miał silniejszą motywację na powrót.[/quote]



Szczerze to ja Banek nie wiem co za facet z ciebie, wykorzystala cie do ostatniej minuty ! Dziwne, ze jeszcze w nocy nie kazala ci czegos robic, zeby nie zmarnowac czasu, a ty i tak pewnie bys sie zgodzil. no i kasy ci nie dala i ty tak to zostawiles? na twoim miejscu jeszcze bym jej cos posprztala w ramach wdziecznosci.



czytajac ten wpis ledwo sie posikalam ze smiechu :lol:



niektorzy nie powinni w ogole sie brac za au pairowanie[/quote]



Hahaha, teraz to ja w zupełności popieram Twoje zdanie moja droga.

Trzeba przyznać, że banek przez cały czas przejawiał wyjątkową konsekwencję w całkowitym ignorowaniu porad A tak serio, dajcie chłopakowi spokój, zrobił jak chciał.

Ta... rzeczywiście zrobiłem jak chciałem, a co do Pani, która twierdzi, że życie jeszcze nie raz kopnie mnie w dupę, to niech wie, że mimo iż mam 18 lat to od dwóch lat utrzymuję się sam i wiem, co to trudne chwile. I dlatego jedynym lekarstwem był, jest i będzie dla mnie optymizm. Patrząc na ten czas, jaki spędziłem w Irlandii, to nie żałuję. Owszem - mogłem lepiej trafić, mogłem nie wiadomo jak się wykłócać, szukać dalej innych rodzin (bo przecież masa szuka męskich au pair zwłaszcza w okolicy, a nawet jak nie, to mogę podróżować, po całej Irlandii szukając, bo przecież parędziesiąt euro w kieszeni to przepustka do lepszej przyszłości i możliwość znalezienia super rodzinki). Dziewczynom mimo wszystko dużo łatwiej się mówi, bo au pair female jest x razy więcej niż au pair male (co potwierdziła informacja, że tylko moja hostka w sąsiedztwie brała męskich au pair od przynajmniej 2 lat). Co do tego, że dałem się wykorzystywać - może jestem zbyt uczuciowy i mam zbyt dużą wiarę w ludzi, ale wiedząc po sobie, wiedziałem, jak trudno jest hostce samotnie wychowywać małego i jednocześnie pracować, dlatego starałem jej się pomóc i teraz z perspektywy paru dni nie chcę jej oceniać, bo w sumie nie znam jej historii. Nie byłem zmęczony tą pracą, bo mogłem i siedzieć z małym i sprzątać, ale, dlatego właśnie, że te warunki nie były zgodne z warunkami au pairowania, stwierdziłem, że nie warto tam zostać. I naprawdę nie żałuję. Poznałem kawałeczek świata i wiem teraz, że chcę dalej studiować za granicą, bo mi się tam po prostu podoba.



I jeszcze jedno - kocham ocenianie osoby po paru postach, a zwłaszcza jej kompetencji do au pairowania Po prostu nie każdy ma takie alternatywy, że może szukać nie wiadomo ile, tylko musi podjąć decyzję ot tak. I twierdzę, że jak najbardziej chcę jeszcze au pairować, bo lubię to robić. A pieniądze? Nauczyłem się na tyle cieszyć życiem i sprawami niematerialnymi, że zadowalające minimum mam zawsze odłożone na czarną godzinę i może ten bilet spowodował u mnie mały cios finansowy, ale cóż... i tak się cieszę, że pojechałem.

To, że nie masz lekko, nie oznacza, że gorzej być nie może. A wiele tego co nas spotyka zależy od nas samych. Jak nie zadbasz o swoje interesy to nic nie będziesz miał, a nikt inny się o Ciebie nie zatroszczy. Jest masa ludzi, którzy tylko czekają na "dobre duszyczki" jak Ty, żeby coś na tym skorzystać.

A próbowałeś w ogóle szukać innej rodziny tam na miejscu?

Poza tym, nie obrażaj się i nie unoś, wszystkie tutaj próbowałyśmy Ci doradzać, martwiłyśmy się co się z Tobą dzieje.

Kurcze, ale czy ktoś mówił o zemstach, intrygach i pesymizmie? Chodzi o to by nie pozwalać sobą pomiatać. A sprzeciwić się chamskiemu zachowaniu wobec siebie można też z klasą. Zlitowałeś się nad nią, bo sama wychowuje małego, a przepraszam, w czym to przeszkadza, żeby być: uprzejmym, wdzięcznym za pomoc, uczciwym, gościnnym i szanującym innych ludzi?

Ona nie jest jedyna samotna matka na swiecie, wiec wcale jej to nie usprawiedliwa.

zreszta nie wygladala na zapracowana skoro co chwile sobie gdzies wyjezdzala na kilka dni - rzeczywiscie w taki sposob to ciezko wychowywac dziecko.



wykorzystuje poprostu naiwnych ludzi co boja sie powiedziec cokolwiek a ona na tym tylko zyskuje.

Mam wrażenie że ten temat był ustawiony, nagle cisza... :roll:

jak ustawiony? Banek wrócił do domu, to co ma pisać ;>