Bo to historia...bo to marzenia...;) Bo Dzoana chce do USA=]

No to powodzenia, za Twojej kadencji nie udało mi się wylecieć do USA i nadal jestem w Polsce, może teraz uda się nam oby w końcu opuścić szare mury Polski?

Powiem Ci, że gdybym wiedziała w lipcu, że tak późno wylecę ( bo min w listopadzie o ile coś znajdę) poleciałabym do UK. Ale z opowiadań wiem, że bycie au pair w Anglii to jest się bardziej służącą inaczej niż w USA na całkiem innych warunkach.

Mam nadzieje, że uda Ci się na styczeń wylecieć i innym którzy też czekają na wymarzony rok w Stanach.

Mam nadzieję, że uda Ci się spełnić marzenie Co do au pair jako tania siła robocza (czyt. sprzątaczka) to oczywiście wiesz, że się z Tobą zgadzam... Nie potrafię opisać ulgi w sercu jaką odczuwam, gdy czytam, że ktoś jednak trafił na odpowiednią rodzinę i nie czuje się wykorzystywany. Szkoda, że ani Tobie, ani mi się nie poszczęściło... Ale życie ciągnie się dalej i tylko my wiemy, czego oczekujemy od życia. Co prawda niekiedy warto posłuchać rad rodziny i znajomych, ale przede wszystkim nie robić niczego wbrew sobie. Oby nam się udalo

Shante gratuluje przede wszystkim statusu studenta . no ja słucham tylko siebie, ja chcę i muszę wylecieć do USA i jestem gotowa zrobić to nawet dzisiaj !!

Dziękuję Nie dziwię się, że słuchasz tylko siebie, bo sama też tak robiłam, ale po tym wyjeździe doceniłam jak cennymi radami potrafią obdarzyć nas rodzice i przyjaciele :wink: Dlatego to też trzeba brać pod uwagę, bo my potrafimy tak się zatracić w dążeniu do spełnienia swoich marzeń, że nieco zbaczamy z toru w miarę racjonalnego myślenia :lol: Po prostu chodzi mi o to, że niekiedy warto posłuchać opinii od osób, które widzą sprawę nieco inaczej niż my.

Jak bym sluchala opini innych to teraz zapewne siedzial bym na jakis zajecich z kpc czy cos...



ja uwazam, ze opinie innych moga byc co najwyzej pomocne, ale sluchac powinnismy przede wszystkim siebie, bo nikt nas nie zna lepiej niz my sami

right !

Ja nie mogę słuchać znajomych bo oni nie wiedzą co dla mnie znaczy wylecieć do USA zobaczyć zwiedzić, mam cholerną ambicję nauczyć się angielskiego i to dla mnie jest ważne, dla nich z koleji nie, oni wolą klepnąć sobie dziecko, iść po cywilke i zbierać puszki po lechu...ale biore ich rady oczywiście pod uwagę, za to decyzję podejmuję sama

dzoana ty oszolomie, kiedy wracasz do pl? i w ogole no nie rob nam tego! bedziem tesknic

A wiec po wstepnych rozmowach z Hostka ktora juz szuka zastepstwa wyjezdzam albo 18 albo 25 pazdziernika

Wracam oczywiscie autokarem bo jakos tak wiele rzeczy mi sie nazbieralo haha

A co ktoras chce mnie na Victorii pozegnac?

Ajjj dziewczyny ja tez bede tesknic za tym londynskim zyciem, imprezami, wloczeniem sie bez celu no i za piciem w KFC haha

Na dzien dzisiejszy to chcialabym tutaj po nowym roku wrocic i tutaj czekac na wyjazd do USA...ale ze u mnie plany zmieniaja sie co 2 dni to wiecie no.... :mrgreen:

Czas troszke odswiezyc moj watek :mrgreen:

I poprosic Was dziewczyny o rade bo nikt tak dobrze nie rozumie mnie jak wy- przeszle, obecne badz przyszle au pair

No wiec od polowy pazdziernika jestem z powrotem w Polsce, pracy nie moge znalezc, szkoly tez, z kazdym dniem coraz bardziej zaluje powrotu do domu :mad:

Po 2-miesiecznym pobycie z Anglii, z dala od rodziny juz wiem co mieli na mysli moi znajomi kiedy mowili ze z rodzina zyje sie najlepiej na odleglosc...usamodzielnilam sie, nauczylam radzic w trudnych sytuacjach, poznalam super dziewczyny na ktore moglam liczyc bardziej niz na dawnych znajomych i przyjaciol kiedy bylam w trudnej sytuacji!! Teraz powoli popadam w jakas depresje co poglebia jeszcze klotnie z rodzina ze siedze w domu, nie mam pracy, nie pomagam :mad: Tak jakbym z wlasnego wyboru nie chciala zarabiac i nie byc utrzymywana!! Rodzina zaczyna rozumiec ze nie mieli racje sciagajac mnie do PL, bo tutaj nie mam pracy i studiow. Ja bedac za granica rozwinelam skrzydla, poczulam ze moge wiele zdzialac w zyciu, zwiedzac, poznawac ludzi, uczyc sie jezykow a nie siedziec w szarej polsce, liczyc sie z kazdym groszem i robic studia ktore mnie kompletnie nie interesuja!

No wiec zaczelam myslec o powrocie do UK...uaktywnilam konto no aupair-world ponownie i zaczelam korespondowac z rodzinkami.

Jedna jestem dosc powaznie zainteresowana i maja jutro dzwonic:

3 dzieci: 8,6 i 4 lata. Chlopcy w szkole od 9 do 3.30. Mam pomagac rano w przygotowaniu ich do szkoly i czasem odprowadzic (5 min piechota). Potem odebrac i zajac sie do 5-6 zanim matka wroci z pracy. Pomoc w lekkim sprzataniu ale nic duzego.

Mieszkaja w Londynie niedaleko Hampstead Health. Matka uczy w przedszkolu 4dni w tygodniu, ojciec pracuje przy filmach i czasem wyjezdza. Praca nie przekraczajaca 25h tygodniowo za 80funtow. Mam wolne w ciagu dnia jak dzieci sa w szkole wiec jest czas na szkole i inne rozrywki.

A wy co myslicie?

dżo a pamietasz ,ze nie chciałas 3 dzieci, ze wted tak plakałas?? po co ci znowu tyle dzieciaczków. poczekaj i zobacz co ci jeszcze sie trafi.