Poczuj sie jak w domu ?

Hej dziewczyny!!



Jestem w Belgii,blisko Antwerpen juz tydzien-przede mną dluuugie 11 miesięcy...

Mam naprawde milą rodzine,trzymaja sie grafiku,choc tak naprawde praca sie zacznie od 1 wrzesnia kiedy chlopiec pojdzie do szkoly.Warunki mam super wg mnie,bylam bardziej negatywnie nastawiona...ale juz zdązylam zalapac 2 doly w ciagu tygodnia...to chyba nie najlepszy wynik...;/Tesknie za domem,za chlopakiem...wiem wiem jest skype...ale to nie to samo...wiem ze wiele z Was to przechodzilo...macie rady co z tym zrobic??

Od 5 wrzesnia ide na kurs jezyka wiec troche sie "rozerwę"...juz nawiazalam kontakt z 2 polkami,mieszkaja ok godziny pociagiem ode mnie,mysle ze niebawem sie spotkamy.....ale to tego czasu...dostaje świra...jak myslicie czy po miesiącu tutaj bedzie choc "troche"lepiej??????

Dziaki z gory za rady!

Trzymajcie sie!

Będzie tylko musisz wychodzic do ludzi, bo dobijanie się przy kompie nic nie da, obejrzyj jakąs komedie ale przede wszystkim poznaj kogos! Fajnie, ze bedziesz spotykać się z Polakami, ale pamietaj, że komunikacja z osobami mowiacymi w innym jezyku jest doskonałym sposobem na poprawienie Twojego jezyka obcego. Powodzenia, bedzie dobrze Keep positive thinking

Dzieki Patty za pocieszenie!Wiem ze tydzien to naprawde malo, żeby przywyknąć do nowego miasta,nowej rzeczywistości tak rożnej od polskiej...wiem,że wszyscy mowią, że 1-wsze 1-3 msc są cieżkie a potem...leci

Mam wielką nadzieję, że w moim przypadku bedzie tak samo!!Od 7 wrzesnia ide na kurs flamandzkiego wiec 2 dni w tyg bede miala zajeteReszte mam nadzieje się jakoś zorganizuje!...Mam nadzieje ze wytrwam........Pozdrawiam wszystkie dziewczyny, ktore teraz to przechodzą lub przechodzily....cięzki orzech do zgryzienia...

Czas tutaj leci jak szalony przynajmniej dla mnie, bo czekam niecierpliwie na każdy weekend zeby iść do kina, jechac na wycieczke, spotkac się ze znajomymi. A kryzysy pojawiają się od czasu do czasu, ale trzeba być twardym

Ja tez miałam sie tak poczuć, ale od poczatku sie nie układało. Wyjechałam, jak mi zaproponowali udział w swingowaniu. Tak, tak! Pan domu przemiły, pani zadbana i dystyngowana (Francja), ale w tych sprawach mieli fioła. Nie sadziłam, że cos takiego może mnie spotkać. Szok!

Dla niezorientowanych: https://sites.google.com/site/753nwes/

blee.az nie moge uwierzyc 8O

Wspólczucia...ja bym spitalała gdzie pieprz rośnie...;/

Kurde...nigdy nie wiadomo na jakich ludzi się trafi...MaSaKrA

Ja jestem już 11 miesięcy z moją rodzinką i zostaje z nimi na kolejny rok. Cóż, na początku było mi głupio brać jedzenie z lodówki itp, schudłam w tedy przez miesiąc 2 kg, ale gdy sie przyzwyczaiłam w tedy poszło jak z górki - utyłam , ale nie w tym sęk. Jeszcze nigdy sie nie zdarzyło żeby zwrócili mi uwagę że dużo jem, może raz... ( bo apple pie jest takie doooobre ) Hostka śmiejąc sie, kiedy ukroiłam obie mini kawałek ciasta, powiedziała - "Joanna weź sobie wszystko, i tak wiem że zjesz całe " cóż, poczułam się trochę głupio, mimo że to było w żarcie, no ale długo o tym nie myślałam Owszem zdarza się czasem że czuję sie nieswojo, jak np. słyszę szepty w kuchni, lub po moim wyjściu gdy rozmawiają ze znajomymi, nie zdarza sie to często - ale jednak. Lecz musze przyznać, że gdyby mieli z czymś problem, na pewno by mi powiedzieli, także spoko. No i znam ich rodzinę, ogólnie wszyscy starają się bym czuła się jak w domu, i na czasy tak nawet jest

Hm, ja czuję się u mojej rodzinki swobodnie, jak siedzę w pokoju czy rozmawiam z rodziną, to przy otwartych drzwiach, obiady i kolacje jemy razem. Chyba, że rodziców nie ma, to odgrzewam obiad i jem z dzieciakami. Wszyscy pomagają przy nakrywaniu do stołu, sprzątaniu ze stołu. Mówią ciągle; Marika, jedz, trzeba jeść ! Ale właśnie brać z lodówki jedzenie, jak są w domu, jest mi głupio, bo boję się, że pomyślą: boże, pozwolić jej brać, to by brała wszystko/musi wziąć akurat to itd. mimo, że wiem, że tak by nie było, to jakiś taki opór jest. Ale z czasem może minie, jestem tutaj dopiero dwa tygodnie. Poza tym, pomagam w domu, dziś miałam wolny dzień, ale jak gdzieś pojechali, to głupio mi było nic nie robić i opróżniłam zmywqrkę. Zresztą, często to robię. I za każdym razem słyszę;dziękuję. Co też jest bardzo miłe z ich strony. Jednak nadal jest taki lekki dystans. Przy stole zawsze jak chcę coś to pytam formalnie; Czy ty mógłbyś/mogłabyś podać mi wodę ? I wczoraj Host już zażartował, że nie ! Nie podam ! ; )

haha... skąd ja to znam! Proszę hostkę czy może mi kupić sok pomarańczowy, a ona, że nie... I zaczyna się śmiać i pyta czy coś jeszcze

Moi są naprawdę super! Wracałam ostatnio po weekendzie i czułam, że wracam do domu ciekawe uczucie...