Jedzenie

No to jak masz FCE na A zaliczone to po co ci ktoś list pisał??? Z FCE spoko sobie dasz rade w USA.

Jak normalny czlowiek popelniam bledy. Teraz dzieki swietnej pani od angielskiego w szkole...spadlem z poziomem i to bardzo ;(

jak kiedys plynnie mowilem po ang tak teraz sie wstydze i boje :/

w USA zapomnisz o wstydzie ;-) nie ma co sie bac! ja tak mialam z francuskim..pokonalam wstyd, zaczelam mowic, na poczatku mnostwo bledow i to takich typu "ja byc ,ja miec..." ale w koncu oplacilo sie.

w USA ludzie sa serdeczniejsi niz np Francuzi, czy Szwajcarzy z francuskiej czesci.

Amerykanie sie ciesza, ze mowisz po angielsku, zawsze sa pod wrazeniem, bo nie wiem czemu, ale dla nich nauka jezyka to normalnie wyczyn jakis

No ja tez poczatkowo pewnie bede na poziomie przedszkolaka hehe;P

I bedzie mi dziwnie sie odzywac bo wiadomo ze tk niepewnie, bez akcentu

Ale w koncu jade po to zeby sie nauczyc :mrgreen:

Ja kiedys znalem włoski na poziomie komunikatywnym...uczylem sie go troche

a potem we wloszech....takie bledy ze az wstyd ;(

z angielskim pewnie tak samo bedzie

jak bylem na spotkaniu z amerykanka....to nad jednym zdaniem zastanawialem sie 5 minut

Oj Johnson nie przesadzaj

Z anglikiem tak zle nie bedzie bo przeciez tyle sie uczyles i jeszcze na korki chodzisz

Ja raz mialam taka sytuacje ze do mnie do pracy przyszla grupa francuzow i pytali sie po ang gdzie jest bankomat bo chcieli kupic sobie czapki a ja nie potrafilam im odpowiedziec hehe :lol: Cos tam wymyslilam i gestykulowalam ale ogolnie to porazka totalna 8)

A z niemcem jakos sie dosc dobrze dogadalam mimo ze moj poziom z gim w liceum spadl o 80% i nie lubie tego jezyka

ja tez niemca nie cierpie

Słuchajcie, to wszystko jest blokada. Dopóki nie musicie, to się nie odzywacie, bo nie wiecie jak tak naprawdę to wyjdzie. Trzeba mówić, nie ważne jakie popełniacie błędy. Zrozumieć was zrozumieją, a reszta jest do dopracowania z czasem.

Mój ang nigdy nie był perfect. Nie znam gramatyki, bo nigdy się nie umiałam uczyć takich badziewi. Wszystkie zadania z angielskiego zawsze rozwiązywałam na wyczucie. Jak zaczynałam w UK, to miałam koleżankę, która się nie bała mówić, to ona wszystko załatwiała, bo ja się bałam. Po paru dniach zostałam sama i jakoś dałam sobie radę, a okazało się, że mój ang wcale nie jest zły, nie dukałam, nie zawieszałam się. Po prostu zaczęłam mówić, bo musiałam. To jest blokada. Wierzcie mi, że jak zostaniecie sami i będziecie musieli się dogadać, to się dogadacie. Z akcentem, czy bez. To akurat jest mało istotny drobiazg.

[quote name="cailet"]Słuchajcie, to wszystko jest blokada. Dopóki nie musicie, to się nie odzywacie, bo nie wiecie jak tak naprawdę to wyjdzie. Trzeba mówić, nie ważne jakie popełniacie błędy. Zrozumieć was zrozumieją, a reszta jest do dopracowania z czasem.

Mój ang nigdy nie był perfect. Nie znam gramatyki, bo nigdy się nie umiałam uczyć takich badziewi. Wszystkie zadania z angielskiego zawsze rozwiązywałam na wyczucie. Jak zaczynałam w UK, to miałam koleżankę, która się nie bała mówić, to ona wszystko załatwiała, bo ja się bałam. Po paru dniach zostałam sama i jakoś dałam sobie radę, a okazało się, że mój ang wcale nie jest zły, nie dukałam, nie zawieszałam się. Po prostu zaczęłam mówić, bo musiałam. To jest blokada. Wierzcie mi, że jak zostaniecie sami i będziecie musieli się dogadać, to się dogadacie. Z akcentem, czy bez. To akurat jest mało istotny drobiazg.[/quote]



Dokładnie. Ja znowu musiałam się uczyć gramatyki bo pani z angola nas gnębiła ale powiem szczerze,że jak mówie zdanie to nie zastanawiam się czy ono jest w continousie czy w perfekcie hehe Mówisz, oni rozumieją. Później trzeba już mówić,blokada się kończy i jest ok.

Blokada jest i momentalnie mija. Nie ma się co przejmować. Jak naprawdę człowiek zobaczy gościa w yellow cab, który ledwo powie z pakistańskim akcentem ŁER? to naprawdę wstyd i niepewność odchodzą na dalszy plan.



A ja również należę do grupki tegorocznych maturzystów 8) Tylko z małym wyjątkiem dotyczącym języka obcego. Zamiast angielskiego wybrałem niemiecki! Głównie dlatego żeby sobie udowodnić, że na angielskim świat się nie kończy. I tego egzaminu - ustnego - obawiam się najbardziej. Ale wiem, że będzie dobrze. Musi być dobrze. Zawsze jest dobrze.



Ah i tak na marginesie - treść tematu w pełni adekwatna do jego nazwy :lol: